Wielka Brytania podpisuje umowy o readmisji z Angolą i Namibią, nakłada sankcje wizowe na Demokratyczną Republikę Konga

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zawarło dwa nowe dwustronne traktaty readmisyjne z Angolą i Namibią, które umożliwią funkcjonariuszom imigracyjnym deportację cudzoziemców bez prawa legalnego pobytu w Wielkiej Brytanii w ciągu kilku dni, zamiast miesięcy. Na mocy porozumień – finalizowanych pod koniec grudnia, a opublikowanych 29 grudnia – Luanda i Windhuk zobowiązały się do wydawania awaryjnych dokumentów podróży w ciągu pięciu dni roboczych oraz akceptacji lotów czarterowych grupowych. Umowy te wpisują się w zobowiązanie minister spraw wewnętrznych Shabany Mahmood do uczynienia statusu uchodźcy tymczasowym oraz przyspieszenia deportacji nielegalnych migrantów.

Równocześnie Wielka Brytania po raz pierwszy uruchomiła uprawnienia do nakładania sankcji wizowych, wprowadzone przez ustawę o obywatelstwie i granicach z 2022 roku. Priorytetowe i przyspieszone usługi wizowe dla obywateli Demokratycznej Republiki Konga zostały zawieszone, a wysokim rangą kongijskim urzędnikom odebrano dostęp do kanałów VIP, po tym jak Kinszasa wielokrotnie odmawiała przyjęcia lotów deportacyjnych. Mahmood ostrzegła, że w przypadku braku poprawy współpracy możliwe jest całkowite zawieszenie wydawania wiz.



Dla międzynarodowych pracodawców to nie tylko polityczny nagłówek. Zaostrzenie kontroli oznacza większe ryzyko wykrycia i usunięcia osób przebywających nielegalnie, co może skutkować skróceniem ważności wiz pracowniczych, jeśli migranci utracą status. Działy HR i zespoły ds. mobilności międzynarodowej powinny zintensyfikować kontrole prawa do pracy i przypominać pracownikom o konieczności terminowego przedłużania zezwoleń. Firmy sprowadzające talenty z Angoli i Namibii do Wielkiej Brytanii nie powinny zauważyć większych zmian na co dzień, ale podróżujący służbowo obywatele Konga mogą teraz napotkać dłuższe procedury i wyższe opłaty.

Nowe, bardziej transakcyjne podejście do dyplomacji migracyjnej ma utrzymać się w 2026 roku. Minister spraw zagranicznych Yvette Cooper poleciła brytyjskim placówkom na całym świecie priorytetowe traktowanie negocjacji dotyczących deportacji i łączy zachęty handlowe oraz pomoc rozwojową z współpracą w zakresie powrotów. Od lipca 2024 r. rząd twierdzi, że deportował ponad 50 000 osób – to wzrost o 23 proc. rok do roku. Menedżerowie ds. mobilności powinni uważnie śledzić listę „Krajów Priorytetowych” Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, która może się szybko rozszerzyć, jeśli kolejne państwa odmówią przyjęcia swoich obywateli.