Platforma rzecznicza Tavolo Asilo e Immigrazione poinformowała 24 lutego, że Włochy zwiększyły transfery nielegalnych migrantów z krajowych ośrodków recepcyjnych do specjalnie przygotowanego ośrodka w Gjader w Albanii. Podczas inspekcji przeprowadzonych 23–24 lutego delegaci naliczyli około 90 zatrzymanych – to najwyższa liczba od czasu wejścia w życie protokołu bilateralnego pod koniec 2024 roku. Dwa ostatnie loty czarterowe przewiozły po około 35 osób, co znacznie przewyższało wcześniejszą średnią około dziesięciu osób na transfer. Organizacje pozarządowe twierdzą, że eskalacja ma na celu „normalizację” pozaterytorialnego zatrzymywania, mimo że legalność protokołu jest kwestionowana przed Trybunałem Sprawiedliwości UE. Źródła rządowe argumentują, że porozumienie odciąża przepełnioną sieć CPR we Włoszech i zachowuje standardy humanitarne. Wzrost liczby transferów ma kilka globalnych implikacji dla mobilności. Po pierwsze, organizacje zajmujące się ratownictwem morskim oraz ubezpieczyciele żeglugi muszą uwzględnić dłuższe łańcuchy wyładunku i potencjalne spory jurysdykcyjne. Po drugie, menedżerowie ds. relokacji korporacyjnej, zajmujący się towarzyszącymi wnioskodawcami o azyl – na przykład ukraińskimi pracownikami branży technologicznej – potrzebują jasności, czy niektóre ścieżki wiz humanitarnych mogą teraz wymagać zdalnego przetwarzania. Eksperci prawni wskazują, że model Gjader może zapowiadać szersze unijne schematy outsourcingu, zwracając uwagę na projekt Danii z Rwandą oraz umowę o powrotach między Wielką Brytanią a Albanią. Jeśli protokół zostanie utrzymany przez sąd, firmy zatrudniające migrantów mogą spodziewać się szybszej deportacji pracowników tracących status, co zwiększy potrzebę rygorystycznych, ciągłych kontroli prawa do pracy.
Źródło: ANSA
