Lekarz z Sydney ujawnia misję „zrzutu paszportów” w miarę rosnących działań na rzecz repatriacji 34 Australijczyków z Syrii

Niezwykła akcja zza kulis, mająca na celu sprowadzenie do kraju 11 kobiet i 23 dzieci powiązanych z Państwem Islamskim, ujrzała światło dzienne 25 lutego 2026 roku, gdy lider społeczności, dr Jamal Rifi, potwierdził, że osobiście dostarczył odnowione australijskie paszporty do Damaszku. Dokumenty te dotyczą grupy obywateli uwięzionych w obozie Al-Roj na północnym wschodzie Syrii, po nieudanej próbie samodzielnej ewakuacji w zeszłym tygodniu. W rozmowie z ABC Radio Sydney dr Rifi wyjaśnił, że dokumenty przygotował zespół prawników działających pro bono, a on sam pełnił rolę „kuriera”, kierując się troską o dobro dzieci. Władze kurdyjskie zapowiedziały, że obóz Al-Roj może zostać zamknięty „w ciągu kilku tygodni”, co zwiększa pilność działań. Australijskie służby konsularne podkreślają, że ich pomoc ogranicza się do formalności, a od czasu ewakuacji grupy w 2025 roku nie zorganizowano rządowych lotów repatriacyjnych. Ta informacja wywołała ożywioną debatę polityczną w Canberze. Posłowie opozycji oskarżyli rząd Albanezego o potajemne ułatwianie powrotów, które mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa, podczas gdy minister spraw wewnętrznych Tony Burke zapewnił, że nie udzielono żadnej pomocy wykraczającej poza ustawowe obowiązki. Agencje bezpieczeństwa mają do dyspozycji tymczasowe zakazy wjazdu (TEO) oraz nakazy kontroli po przybyciu; eksperci zauważają, że sądy dotychczas podtrzymywały takie środki, uwzględniając prawa dzieci. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową i relokacją sprawa ta ukazuje złożone powiązania między obywatelstwem, kontrolą bezpieczeństwa a jednością rodzinną. Jeśli kobiety zdołają dotrzeć do Australii, pracodawcy mogą stanąć przed prośbami o urlopy okolicznościowe, wsparcie w relokacji oraz terapię uwzględniającą traumę dla dotkniętych rodzin. Szerzej rzecz biorąc, ten przypadek pokazuje, że australijskie paszporty – w przeciwieństwie do wiz – dają niemal nieograniczone prawo wjazdu, co rodzi dylematy polityczne, których nie można przerzucić na przewoźników czy zagraniczne władze. Zwolennicy argumentują, że kontrolowana repatriacja na terytorium Australii umożliwia właściwe dochodzenie i reintegrację, podczas gdy pozostawienie osób za granicą grozi bezpaństwowością i radykalizacją. Najbliższe tygodnie pokażą, czy ministerialne deklaracje przełożą się na realne drogi powrotu, czy też 34 obywateli nadal będzie tkwić w zawieszeniu za drutami kolczastymi.