Departament Stanu USA nakazał wszystkim niepilnym pracownikom rządu amerykańskiego natychmiastowe opuszczenie Iraku, powołując się na wzrost zagrożeń bezpieczeństwa po regionalnych napięciach. Dyrektywa, wydana 2 marca 2026 roku, potwierdza obowiązujące od dawna ostrzeżenie na poziomie 4 „Nie podróżuj” do Iraku, jednocześnie znacząco ograniczając działalność ambasady w Bagdadzie oraz usługi konsularne na terenie całego kraju. Według zaktualizowanego komunikatu, grupy terrorystyczne i milicje nadal planują ataki na interesy USA, a incydenty z użyciem pośredniego ognia wobec placówek dyplomatycznych wzrosły. W związku z tym zawieszone zostało rutynowe przetwarzanie wiz; dostępne będą jedynie usługi awaryjne dla obywateli USA. Firmy zatrudniające ekspatriantów lub podwykonawców w Iraku powinny zweryfikować plany ewakuacyjne i upewnić się, że personel jest zarejestrowany w programie Smart Traveler Enrollment Program (STEP). Z punktu widzenia mobilności, nakaz opuszczenia kraju komplikuje rotacyjne przydziały w sektorach energetycznym i budowlanym. Przedsiębiorstwa mogą być zmuszone do przeniesienia pracowników do pobliskich ośrodków, takich jak Dubaj czy Doha, a następnie korzystać z krótkoterminowych wizyt w kraju, gdy warunki bezpieczeństwa na to pozwolą. Ubezpieczyciele już podnoszą składki za podróże do regionu, a większość amerykańskich przewoźników utrzymuje zakazy przelotów nad iracką przestrzenią powietrzną, co wydłuża czas lotów. Prawnicy ostrzegają również, że proces uzyskiwania Specjalnych Wiz Imigracyjnych (SIV) dla irackich pracowników amerykańskich kontraktorów może napotkać nowe opóźnienia z powodu ograniczonej liczby dostępnych rozmów kwalifikacyjnych. Pracodawcy powinni śledzić komunikaty ambasady dotyczące możliwości przeprowadzania rozmów zdalnych lub przetwarzania w krajach trzecich. Choć ostrzeżenie nie nakazuje pełnej ewakuacji prywatnych obywateli USA, sformułowanie Departamentu Stanu – „opuszczajcie kraj natychmiast, jeśli tam jesteście” – jest wyjątkowo stanowcze. Menedżerowie ds. mobilności powinni traktować tę wskazówkę jako de facto obowiązkową, aby spełnić standardy opieki nad pracownikami.
