Liczba wniosków o azyl w UE spada o 19% w 2025 roku; Francja utrzymuje stabilny poziom na poziomie 152 000 zgłoszeń

Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu (EUAA) opublikowała 3 marca 2026 r. coroczny przegląd statystyczny, potwierdzając, że liczba wniosków o azyl złożonych w UE+ (UE 27 plus Norwegia i Szwajcaria) spadła z około 1 miliona w 2024 roku do około 822 tys. w 2025 roku. Francja wyróżniła się na tle spadków, przyjmując 152 tys. wniosków – praktycznie bez zmian w porównaniu z rokiem poprzednim – utrzymując drugie miejsce za Niemcami. Według EUAA, wnioski we Francji wciąż dominują osoby z Demokratycznej Republiki Konga, Gwinei, Haiti oraz coraz częściej z Afganistanu, co jest efektem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, że ograniczenia nałożone przez talibów na kobiety stanowią prześladowanie. Wskaźniki uznawalności są jednak nierówne: 65% wniosków afgańskich zostało zatwierdzonych, podczas gdy dla obywateli Konga i Gwinei wskaźnik ten oscylował poniżej 20%, co sugeruje, że wiele spraw może zostać skierowanych do nowych przyspieszonych procedur granicznych po wejściu w życie Paktu UE ds. Migracji w połowie 2026 roku. Dla francuskich prefektur – będących na pierwszej linii obsługi azylowej – stabilna liczba wniosków ukrywa zmieniające się obciążenia. Lille, Lyon i Marsylia odnotowały spadki dwucyfrowe procentowo, podczas gdy Paryż i Strasburg zanotowały wzrosty związane z wtórnymi przepływami z Niemiec i Belgii po zaostrzeniu tam tymczasowej ochrony. Pracodawcy zatrudniający talenty w ramach francuskiego programu Passeport Talent powinni pamiętać, że stabilna liczba wniosków o azyl nie oznacza krótszych czasów oczekiwania na pozwolenia na pracę – kadry w prefekturach nadal są przeciążone. Działy HR powinny więc planować od sześciu do ośmiu tygodni na umówienie wizyty w regionach Île-de-France i Rhône-Alpes. Raport wskazuje także na nadchodzące zmiany: pierwsza ogólnoeuropejska lista bezpiecznych krajów pochodzenia, przyjęta pod koniec lutego przez Radę UE, obejmuje narodowości stanowiące 16% wniosków w 2025 roku. Po jej wdrożeniu Francja będzie mogła szybciej odrzucać wnioski od osób z Maroka, Tunezji, Bangladeszu i innych krajów, co potencjalnie pozwoli na lepsze wykorzystanie zasobów w kanałach migracji wysoko wykwalifikowanej.