Polityka bezwizowa napędza boom turystyczny w Chinach

Rozszerzony, jednostronny system bezwizowy Chin — obejmujący obecnie 40 krajów z Europy, Bliskiego Wschodu i obu Ameryk — zaczyna przynosić wymierne korzyści tej wiosny. Nowe dane oraz relacje z miejsc tak różnorodnych jak góra Tianmen w Zhangjiajie (prowincja Hunan) czy wpisane na listę UNESCO Stare Miasto Lijiang w Yunnan pokazują wzrost liczby zagranicznych turystów o 25-30% rok do roku. Młode pokolenie podróżników z generacji Z nie ogranicza się już do Pekinu, Szanghaju czy Xi’an, lecz korzysta z gęstej sieci szybkich kolei i regionalnych połączeń lotniczych, by odkrywać miasta trzeciego i czwartego rzędu, gdzie łatwiej znaleźć autentyczną kulturę. Operatorzy szybko dostosowują się do zmian: góra Tianmen zatrudniła dwujęzyczny personel i uruchomiła 64 „szybkie bramki” z rozpoznawaniem twarzy, a twórcy musicalu „Tianmen Fox Fairy” wystawianego w górskim wąwozie informują, że aż 70% widzów w tym roku to obcokrajowcy, podczas gdy w 2025 roku było ich 45%. Efekt potęguje wiralność w mediach społecznościowych — według lokalnych urzędników turystycznych, nagranie z lotu w wingsuicie zrealizowane przez indonezyjskiego blogera zdobyło 100 milionów wyświetleń w ciągu trzech dni. Kluczową rolę odgrywa polityka wizowa. Od lutego 2026 roku obywatele Kanady i Wielkiej Brytanii dołączyli do 30 innych krajów, które mogą korzystać z 15-dniowego bezwizowego wjazdu; podróżni z Singapuru i Tajlandii zachowali 30-dniowe dwustronne zwolnienie z wiz; a ogólnokrajowy program 240-godzinnego (10-dniowego) bezwizowego tranzytu obejmuje już 23 lotniska. Naukowcy cytowani przez China Daily zauważają, że nowe przepisy zmieniły popyt z „zwiedzania Chin” na „bycie Chińczykiem na jeden dzień”, co napędza rezerwacje na warsztaty robienia pierożków, sesje zdjęciowe w tradycyjnych strojach hanfu oraz pobyty na wsi. Dla międzynarodowych firm oznacza to dwie ważne zmiany. Po pierwsze, wizyty klientów i inspekcje miejsc można znów organizować na krótką metę, bez biurokratycznych przeszkód w postaci zaproszeń i dokumentów „PU”. Po drugie, miasta drugorzędne — od Wuyishan po Huangshan — stają się atrakcyjnymi lokalizacjami na konferencje i integracje zespołowe, często za ułamek kosztów miast pierwszej kategorii. Menedżerowie ds. mobilności pracowników powinni jednak przypominać, że bezwizowe pobyty nie mogą być przekształcane w delegacje służbowe, a 240-godzinne zwolnienie tranzytowe wymaga nadal okazania biletu na dalszą podróż do trzeciego kraju.