Irlandia nakazuje 1 200 uznanym uchodźcom opuszczenie państwowych ośrodków IPAS do lipca

Irlandzka Służba Zakwaterowania dla Osób Korzystających z Międzynarodowej Ochrony (IPAS) rozpoczęła wysyłanie formalnych nakazów eksmisji do 475 rodzin oraz około 700 osób samotnych, które już uzyskały status uchodźcy lub prawo do pozostania w kraju. Listy, wysłane pod koniec marca i ujawnione przez Irish Times, informują odbiorców, że muszą opuścić zapewnione przez państwo mieszkania najpóźniej w pierwszym tygodniu lipca 2026 roku lub zgodzić się na przeniesienie do krótkoterminowych miejsc awaryjnych w innych lokalizacjach. Decyzja ta wynika z rosnącej presji na system bezpośredniego zakwaterowania, który nadal zapewnia schronienie ponad 30 000 osobom ubiegającym się o międzynarodową ochronę, mimo rekordowego napływu na granicach Irlandii. Przedstawiciele rządu podkreślają, że zakwaterowanie musi być priorytetowo przeznaczone dla nowych wnioskodawców azylu, zaznaczając, że ponad 5 000 obecnych mieszkańców nie ma już prawnego prawa do korzystania z mieszkań IPAS. Organizacje zajmujące się mieszkaniami i bezdomnością ostrzegają jednak przed „powtórką kryzysu z zeszłego roku”, kiedy setki osób zmuszonych do opuszczenia mieszkań skończyły na ulicy lub trafiły do lokalnych ośrodków dla bezdomnych. Władze lokalne informują, że w Dublinie w ciągu ostatnich dwóch lat odnotowano już 1 300 zgłoszeń do miejsc awaryjnych od osób opuszczających system bezpośredniego zakwaterowania. Organizacje charytatywne, takie jak Depaul, wskazują, że wielu uchodźców jest „gotowych do samodzielnego zamieszkania”, ale nie może znaleźć prywatnych mieszkań na przegrzanym rynku najmu w Irlandii, i apelują o tymczasowe wstrzymanie polityki eksmisji, aż zostaną wprowadzone dodatkowe wsparcia mieszkaniowe. Dla pracodawców decyzja ta może oznaczać wzrost presji na budżety relokacyjne: wielu pracowników zatrudnionych spoza systemu azylowego musi nagle i nieplanowanie się przeprowadzać, co może utrudniać proces wdrożenia i zatrzymania w pracy. Międzynarodowe korporacje są więc zachęcane do przeglądu dodatków mieszkaniowych oraz współpracy z firmami specjalizującymi się w relokacji, które mogą szybko znaleźć krótkoterminowe mieszkania. Zespoły HR są również proszone o współpracę z lokalnymi organizacjami pozarządowymi, które mogą przyspieszyć wypłaty świadczeń socjalnych i zapewnić miejsca w szkołach dla dotkniętych rodzin. W dłuższej perspektywie sytuacja ta uwypukla kruchość irlandzkiej infrastruktury przyjęć oraz konieczność integrowania polityki mieszkaniowej dla uchodźców z szerszymi strategiami rynku pracy i rozwoju regionalnego. Nadchodząca rewizja przepisów dotyczących warunków przyjęcia ma rozważyć wprowadzenie silniejszych gwarancji zwrotu kaucji oraz nowych zachęt dla właścicieli nieruchomości gotowych przyjmować najemców opuszczających zakwaterowanie IPAS.