Madryt wzywa izraelskiego ambasadora po zatrzymaniu hiszpańskich aktywistów podczas rajdu na flotyllę w Gazie

Hiszpania złożyła oficjalny protest wobec Izraela po zatrzymaniu od 10 do 20 obywateli hiszpańskich, gdy izraelska marynarka wojenna przechwyciła flotyllę solidarnościową zmierzającą do Strefy Gazy w dniach 17–18 maja. Minister spraw zagranicznych José Manuel Albares poinformował w poniedziałek wieczorem, że aktywiści zostali zatrzymani „nielegalnie” na wodach międzynarodowych, a Hiszpania domaga się ich natychmiastowego uwolnienia i bezpiecznego powrotu do kraju. Sprawa dotyczy statku *Perseverance*, będącego częścią międzynarodowego konwoju próbującego przełamać izraelską blokadę morską Gazy. Według organizatorów na pokładzie kilku jednostek znajdowało się 46 Hiszpanów. Władze izraelskie twierdzą, że statki zostały ostrzeżone, by skierować się do portu w Aszdod; po odmowie, komandosi weszli na pokład i odholowali je do portu. Większość obywateli została odprawiona i deportowana w ciągu kilku godzin, jednak hiszpańskie władze informują, że co najmniej kilkunastu nadal przebywa w areszcie, oczekując na przesłuchania deportacyjne. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Hiszpanii wezwało 18 maja chargé d’affaires Izraela w Madrycie, przekazując to, co Albares określił jako „nasze stanowcze i kategoryczne potępienie”. Zespoły konsularne zostały wysłane do Izraela, by zapewnić pomoc prawną, a dla rodzin uruchomiono specjalne infolinie kryzysowe. Incydent odnowił napięcia dyplomatyczne między oboma krajami i rodzi pytania o granice aktywizmu obywatelskiego za granicą oraz obowiązki pracodawców wobec pracowników uczestniczących w politycznie wrażliwych misjach podczas urlopu. Eksperci ds. ryzyka zwracają uwagę, że hiszpańskie korporacje działające w Izraelu lub na terytoriach palestyńskich powinny zweryfikować swoje polityki bezpieczeństwa podróży. Ubezpieczyciele mogą odmówić pokrycia, jeśli podróżni świadomie wchodzą na obszary wykluczenia. Firmy powinny rejestrować prywatne wyjazdy pracowników do regionów wysokiego ryzyka, aby móc skoordynować działania kryzysowe w razie potrzeby. Z punktu widzenia mobilności sprawa podkreśla znaczenie szybkiego zaangażowania konsularnego oraz konieczność przechowywania kopii paszportów i dokumentów podróży w dostępnych miejscach dla wyznaczonych kontaktów awaryjnych — to najlepsza praktyka, którą menedżerowie ekspatriantów powinni przypominać podczas briefingów przed podróżą.