Premier Indii Narendra Modi zakończył przełomową, dwudniową wizytę w Auckland w dniach 10-11 lipca 2026 roku, podpisując kompleksową Umowę o Wolnym Handlu (FTA) ze swoim nowozelandzkim odpowiednikiem, Christopherem Luxonem. To pierwsze pełne dwustronne porozumienie handlowe Indii z rozwiniętą gospodarką Pacyfiku – umowa znosi cła na 96% towarów w ciągu dziesięciu lat, wprowadza wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych oraz tworzy szybkie ścieżki wizowe dla menedżerów, inwestorów i ich rodzin. Obaj przywódcy podnieśli też rangę relacji do „Partnerstwa Strategicznego” i zatwierdzili Plan Działania do 2030 roku.
Mobilność była jednym z kluczowych tematów: nowy Memorandum o Współpracy Turystycznej zobowiązuje obie strony do nacisków na linie lotnicze, by uruchomiły bezpośrednie loty bez międzylądowań, a Porozumienie o Współpracy Morskiej otwiera drogę do wzajemnego uznawania certyfikatów kompetencji marynarzy indyjskich i nowozelandzkich – długo oczekiwane przez globalne firmy żeglugowe operujące węzłami zmiany załóg na Oceanie Indyjskim. Dedykowany rozdział „Ludzie, Kultura i Sport” obiecuje uproszczenie mobilności studentów i naukowców, w tym wielokrotne, pięcioletnie wizy badawcze oraz współfinansowane stypendia doktoranckie.
![Indie i Nowa Zelandia podpisują umowę o wolnym handlu i nawiązują partnerstwo strategiczne, ułatwiające podróże służbowe]()
Indyjskie firmy szybko skorzystają na porozumieniu. Firma technologii mleczarskiej Fonterra potwierdziła potrojenie zatrudnienia w swoim globalnym centrum kompetencyjnym w Bengaluru, a gigant IT z Mumbaju, TCS, zapowiedział otwarcie centrum realizacji projektów w Christchurch, skupionego na rozwiązaniach agritech. Obie firmy wskazały na harmonogram usług w FTA oraz nadchodzącą kategorię wiz Business Mobility, pozwalającą na pobyty do 90 dni bez konieczności przeprowadzania testów rynku pracy, jako kluczowe czynniki ułatwiające realizację projektów.
Praktycznie, eksporterzy z Indii powinni przygotować się na nowe procedury samodeklaracji pochodzenia towarów oraz elektroniczną platformę Certyfikatów Pochodzenia, która zostanie uruchomiona trzy miesiące po wejściu umowy w życie. Zespoły zajmujące się mobilnością powinny uwzględnić w budżecie przejściową opłatę wizową w wysokości 75 NZD za wniosek, która sfinansuje kioski do rejestracji biometrycznej na lotniskach w Auckland i Christchurch.
Handel dwustronny ma się podwoić do 7 miliardów NZD do 2030 roku, a doradcy imigracyjni przewidują wzrost transferów wewnątrzfirmowych, zwłaszcza w sektorach usług IT, przetwórstwa mleczarskiego i inżynierii energii odnawialnej. Dla indyjskich podróżnych najbardziej widoczną zmianą może być granica: nowozelandzki projekt ustawy o imigracji (Asia-Pacific Partnerships Amendment Bill), obecnie rozpatrywany przez parlament, umożliwi posiadaczom indyjskich paszportów dyplomatycznych wjazd bezwizowy na okres do 14 dni, na równi z ulgami już oferowanymi obywatelom Singapuru i Japonii. Nowozelandzcy urzędnicy zapowiadają, że przepis może wejść w życie już 1 października 2026 roku, jeśli odpowiednie regulacje zostaną przyjęte zgodnie z planem.
Mobilność była jednym z kluczowych tematów: nowy Memorandum o Współpracy Turystycznej zobowiązuje obie strony do nacisków na linie lotnicze, by uruchomiły bezpośrednie loty bez międzylądowań, a Porozumienie o Współpracy Morskiej otwiera drogę do wzajemnego uznawania certyfikatów kompetencji marynarzy indyjskich i nowozelandzkich – długo oczekiwane przez globalne firmy żeglugowe operujące węzłami zmiany załóg na Oceanie Indyjskim. Dedykowany rozdział „Ludzie, Kultura i Sport” obiecuje uproszczenie mobilności studentów i naukowców, w tym wielokrotne, pięcioletnie wizy badawcze oraz współfinansowane stypendia doktoranckie.
Indyjskie firmy szybko skorzystają na porozumieniu. Firma technologii mleczarskiej Fonterra potwierdziła potrojenie zatrudnienia w swoim globalnym centrum kompetencyjnym w Bengaluru, a gigant IT z Mumbaju, TCS, zapowiedział otwarcie centrum realizacji projektów w Christchurch, skupionego na rozwiązaniach agritech. Obie firmy wskazały na harmonogram usług w FTA oraz nadchodzącą kategorię wiz Business Mobility, pozwalającą na pobyty do 90 dni bez konieczności przeprowadzania testów rynku pracy, jako kluczowe czynniki ułatwiające realizację projektów.
Praktycznie, eksporterzy z Indii powinni przygotować się na nowe procedury samodeklaracji pochodzenia towarów oraz elektroniczną platformę Certyfikatów Pochodzenia, która zostanie uruchomiona trzy miesiące po wejściu umowy w życie. Zespoły zajmujące się mobilnością powinny uwzględnić w budżecie przejściową opłatę wizową w wysokości 75 NZD za wniosek, która sfinansuje kioski do rejestracji biometrycznej na lotniskach w Auckland i Christchurch.
Handel dwustronny ma się podwoić do 7 miliardów NZD do 2030 roku, a doradcy imigracyjni przewidują wzrost transferów wewnątrzfirmowych, zwłaszcza w sektorach usług IT, przetwórstwa mleczarskiego i inżynierii energii odnawialnej. Dla indyjskich podróżnych najbardziej widoczną zmianą może być granica: nowozelandzki projekt ustawy o imigracji (Asia-Pacific Partnerships Amendment Bill), obecnie rozpatrywany przez parlament, umożliwi posiadaczom indyjskich paszportów dyplomatycznych wjazd bezwizowy na okres do 14 dni, na równi z ulgami już oferowanymi obywatelom Singapuru i Japonii. Nowozelandzcy urzędnicy zapowiadają, że przepis może wejść w życie już 1 października 2026 roku, jeśli odpowiednie regulacje zostaną przyjęte zgodnie z planem.
Jak VisaHQ może pomóc
VisaHQ upraszcza proces ubiegania się o wizę dla osób prywatnych i firm. Sprawdź aktualne wymogi podróżne, przygotuj wymagane dokumenty i zarządzaj wnioskiem online w portalu VisaHQ dla kraju Indie.Więcej od Indie
Zobacz wszystko
Modi zabiega o poparcie nowozelandzkich prezesów, przedstawia umowę o wolnym handlu jako bramę do „mobilności technologii i talentów”
Mapa drogowa 2030: Strategiczne partnerstwo Indie–Nowa Zelandia wyznacza konkretne cele w zakresie mobilności studentów, umiejętności i turystyki
