Nowe zasady licencjonowania otwierają wioski Hongkongu na turystykę immersyjną

Hongkong zbliża się do realizacji celu dywersyfikacji turystyki przyjazdowej, wykraczającej poza tradycyjne miejskie trasy zakupowe. 12 lipca South China Morning Post poinformował, że Departament Spraw Wewnętrznych opublikował dwie zaktualizowane wytyczne dotyczące licencjonowania – jedną skierowaną specjalnie do adaptacji wiejskich domów, a drugą do kempingów wakacyjnych, takich jak parki karawaningowe czy glampingowe. Biuro Rozwoju złagodziło również przepisy planistyczne w ramach pilotażowego programu obejmującego wsie Ho Sheung Heung i Yin Kong w Północnej Metropolii. Nowe regulacje pozwalają właścicielom wiejskich pensjonatów zastąpić pełne systemy hydrantowe przenośnymi gaśnicami proszkowymi i czujnikami dymu na baterie, odpowiadając na krytykę, że sztywne normy bezpieczeństwa uniemożliwiały komercyjne wykorzystanie wielu zabytkowych budynków. Dla międzynarodowych hotelarzy i butikowych marek zainteresowanych rozwojem turystyki doświadczeniowej, to obniżenie barier wejścia i stworzenie nowych produktów, które można promować jako „zielone” i nietypowe miejsca wypoczynku zaledwie 45 minut od centrum miasta. Z punktu widzenia mobilności, polityka ta wpisuje się w rządowe działania mające na celu przyciągnięcie turystów na dłuższy pobyt w ramach programów wizowych dla talentów i inwestorów. Turyści przedłużający pobyt oraz ekspaci często szukają weekendowych wyjazdów bez opuszczania jurysdykcji; pobyty na wsi mogą zaspokoić te potrzeby, jednocześnie zatrzymując wydatki turystyczne lokalnie. Firmy zarządzające podróżami mogą wkrótce być zobowiązane do uwzględniania wiejskich pensjonatów na listach zatwierdzonych hoteli, biorąc pod uwagę organizację transportu, taką jak trasy zielonych minibusów czy ograniczenia dotyczące podjazdów dla ride-share na wąskich drogach Nowych Terytoriów. Jednak analitycy ostrzegają, że wzrost liczby turystów na wsi wystawi infrastrukturę na próbę. Wiejskie drogi nie były projektowane pod kątem autobusów turystycznych, a delikatna tkanka kulturowa – sale przodków, lasy feng shui – może ucierpieć, jeśli ruch pieszy nie będzie odpowiednio kontrolowany. Władze są zatem zachęcane do stworzenia jednolitego, międzywydziałowego mechanizmu zatwierdzania, który uprości proces licencjonowania, jednocześnie egzekwując limity liczby odwiedzających i zabezpieczenia środowiskowe. Jeśli zostanie skutecznie wdrożony, program może uczynić Hongkong wzorem integracji ochrony dziedzictwa z turystyką o wysokiej wartości, poszerzając atrakcyjność miasta na konkurencyjnym, postpandemicznym rynku turystycznym.