Immigracja, uchodźcy i obywatelstwo Kanady (IRCC) cicho zaktualizowały narzędzie do szacowania czasów przetwarzania 19 października 2026 roku, publikując nowe dane z 9 października. Najważniejsze: czasy oczekiwania na stały pobyt i obywatelstwo pozostają na niezmienionym poziomie w porównaniu z poprzednią aktualizacją z 3 września. Sprawy ekonomiczne rozpatrywane przez Express Entry utrzymują się na poziomie sześciu miesięcy dla klasy Doświadczenia Kanadyjskiego (CEC) oraz siedmiu miesięcy dla Federalnych Pracowników Wykwalifikowanych (FSW) — co nadal przekracza sześciomiesięczny standard obsługi dla 80% wniosków. Sprawy nominacji prowincjonalnych poza Express Entry pozostają na poziomie 13 miesięcy. Podobnie wygląda sytuacja w przypadku kategorii rodzinnych i obywatelstwa. Sponsoring małżeński trwa od 18 do 26 miesięcy, w zależności od tego, czy wnioskodawca przebywa za granicą, czy w Kanadzie, a przyznanie obywatelstwa zajmuje około roku. Program imigracji atlantyckiej pozostaje wyjątkiem z czasem oczekiwania wynoszącym 26 miesięcy — ponad dwukrotnie przekraczającym cel, podczas gdy program Start-Up Visa pokazuje „brak danych” od momentu wstrzymania przyjmowania wniosków 1 stycznia 2026 roku. IRCC tłumaczy stagnację utrzymującym się wysokim napływem wniosków oraz złożonymi procedurami bezpieczeństwa. Wewnątrz urzędu znajduje się obecnie 112 200 spraw ekonomicznych oraz 322 700 dotyczących obywatelstwa, liczby te wzrosły po rekordowej liczbie przyjęć w latach 2024-25. Urzędnicy podkreślają, że znacząca poprawa nie nastąpi, dopóki cyfrowa platforma przyjmowania wniosków dla kategorii rodzinnych i ekonomicznych nie zostanie w pełni uruchomiona w połowie 2027 roku. Dla pracodawców i zagranicznych specjalistów aktualizacja niesie mieszane wiadomości. Stabilność pozwala na pewniejsze planowanie relokacji — zespoły projektowe mogą liczyć na sześciosiedmiomiesięczny czas przetwarzania w Express Entry, zamiast obawiać się dalszych opóźnień. Jednak czasy oczekiwania w kluczowych kategoriach nadal znacznie przekraczają standardy obsługi, co wymaga uwzględnienia w budżecie kosztów związanych z przedłużeniem tymczasowych pozwoleń na pracę i statusu wizytatora. Menedżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni również przypominać pracownikom przenoszonym do Kanady, że podane szacunki nie są gwarancjami; złożone sprawy lub brakujące dokumenty mogą powodować dalsze opóźnienia. Patrząc w przyszłość, IRCC zapewnia, że zaległości zaczną się zmniejszać, gdy system triage oparty na sztucznej inteligencji zostanie rozszerzony z wiz turystycznych na strumienie stałego pobytu na początku 2027 roku. Do tego czasu utrzymanie status quo — długich, ale przynajmniej niepogarszających się czasów przetwarzania — pozostaje rzeczywistością dla firm przenoszących pracowników do Kanady.
Źródło: IRCC.com
