Serangan kereta Modena hidupkan semula perdebatan mengenai integrasi dan peraturan kewarganegaraan Itali

Perdebatan politik mengenai migrasi di Itali kembali memanas pada 18 Mei 2026 selepas Menteri Dalam Negeri, Matteo Piantedosi, melawat Modena, di mana seorang lelaki berusia 31 tahun yang berketurunan Maghribi-Italia mencederakan lapan orang dalam kejadian merempuh kereta dan menikam dua hari sebelumnya. Walaupun penyiasat menolak unsur keganasan, Piantedosi menyatakan kes ini “menimbulkan persoalan mendalam mengenai model integrasi, termasuk bagi generasi kedua warga Itali.” Suspek, yang dilahirkan di Itali daripada ibu bapa Maghribi dan memegang kewarganegaraan Itali, dilaporkan menghidap gangguan personaliti serta mengalami tekanan sosial dan ekonomi. Timbalan Perdana Menteri, Matteo Salvini, menggunakan insiden ini untuk menuntut pengusiran lebih cepat terhadap warga asing yang melakukan jenayah, walaupun suspek adalah warganegara. Pihak pembangkang menuduh kerajaan mengambil kesempatan atas tragedi ini untuk menguatkuasakan dasar migrasi yang lebih ketat. Kontroversi utama terletak pada sistem kewarganegaraan jus sanguinis yang ketat di Itali, di mana anak-anak yang dilahirkan di Itali kepada ibu bapa bukan warga Itali biasanya perlu menunggu sehingga umur 18 tahun dan melalui proses birokrasi yang rumit untuk mendapatkan kewarganegaraan. Kumpulan advokasi berpendapat kekurangan kewarganegaraan automatik menyumbang kepada pengasingan golongan “generasi kedua” imigran, melemahkan perpaduan sosial dan integrasi dalam pasaran kerja. Persatuan perniagaan pula bimbang perdebatan yang semakin terpolarisasi ini boleh menakutkan pekerja asing berkemahiran tinggi yang cuba ditarik masuk melalui saluran baru seperti visa nomad digital. Pasukan mobiliti global perlu memantau kemungkinan perubahan dasar, termasuk cadangan untuk mengetatkan peraturan permit tinggal atau memperluas keperluan pemeriksaan latar belakang bagi permit jangka panjang. Sebarang langkah untuk memperketat kuasa pengusiran akan memberi kesan terutamanya kepada pekerja bukan EU dan boleh menyukarkan perancangan tenaga kerja bagi syarikat multinasional, terutamanya dalam sektor logistik, hospitaliti dan agri-makanan yang bergantung kepada tenaga kerja asing. Secara lebih luas, kejadian ini menonjolkan risiko reputasi yang dihadapi syarikat apabila menempatkan bakat asing dalam konteks sentimen awam yang tidak menentu terhadap migrasi. Oleh itu, rangka kerja tanggungjawab penjagaan harus melangkaui keselamatan fizikal dengan menyediakan mekanisme sokongan integrasi sosial, sumber kesihatan mental dan akses kepada nasihat undang-undang yang adil.