De Australische oppositiecoalitie begint met het uittekenen van een van de ingrijpendste immigratiereducties sinds de jaren 90. In interviews en partijbijeenkomsten op 18 november bevestigden de plaatsvervangend leider van de Liberalen, Sussan Ley, en schaduwminister voor binnenlandse zaken, Jonno Duniam, dat een toekomstige coalitieregering het aantal migranten met vaardigheden en internationale studenten “aanzienlijk” zal verminderen. Hooggeplaatste parlementsleden gaven aan dat de partij het netto-overzees migratiecijfer ver onder de door het ministerie van Financiën voorspelde 260.000 in 2025-26 wil brengen, waarbij een toekomstige limiet gekoppeld wordt aan de capaciteit van de deelstaten om nieuwe woningen, ziekenhuisbedden en klaslokalen te bouwen.
Hoewel de coalitie pas dichter bij de verkiezingen van 2028 met een concreet cijfer zal komen, dringen achterbanleden aan op een terugkeer naar het niveau van de Howard-periode van ongeveer 100.000 permanente migranten per jaar. Zij stellen dat vraaggestuurde migratie de betaalbaarheid van woningen verslechtert en de infrastructuur onder druk zet. Gematigden binnen de partij waarschuwen dat eventuele bezuinigingen niet mogen leiden tot het demoniseren van multiculturele gemeenschappen en dat ze gepaard moeten gaan met een gedegen arbeidsmarktplanning, zodat echte tekorten aan vaardigheden – vooral in de bouw en de gezondheidszorg – toch worden opgevuld.
![Coalitie kondigt forse beperkingen aan voor visa voor hoogopgeleide migranten en internationale studenten]()
Bedrijfsorganisaties waarschuwen dat abrupte bezuinigingen averechts kunnen werken. Matt Comyn, CEO van Commonwealth Bank, vertelde een parlementaire commissie dat Australië vanwege de vergrijzing jaarlijks minstens 180.000 migranten nodig heeft om de groei van de beroepsbevolking en belastinginkomsten op peil te houden. Ook Universities Australia luidde de noodklok, omdat buitenlandse studenten nu een kwart van de inschrijvingen en miljarden aan exportinkomsten vertegenwoordigen; een plotselinge daling kan banen op universiteiten en in regionale economieën die afhankelijk zijn van studentbestedingen, kosten.
Beleidsanalisten zeggen dat de aankondiging de politieke druk op de regering-Albanese vergroot, die het permanente migratieprogramma dit jaar op 185.000 plaatsen hield maar al wel de tijdelijke visumpaden verscherpt. Als de coalitie aan de macht komt, erft zij het nieuwe drieledige Skills-in-Demand-visum en strengere financiële en taalvereisten voor studenten; het terugdraaien hiervan vereist nieuwe wetgeving. Aan de andere kant kan het drastisch verminderen van migratie zonder meer woningbouw de arbeidskrapte verergeren en de groei van het bbp vertragen, aldus Deloitte Access Economics.
Voor werkgevers en onderwijsinstellingen is de directe conclusie onzekerheid: de visumregels kunnen binnen drie jaar weer veranderen. Bedrijven die afhankelijk zijn van gesponsorde werknemers doen er goed aan hun nominaties te versnellen zolang de huidige regels gelden, en universiteiten zullen hun inschrijvingen mogelijk moeten spreiden buiten de risicovolle markten die al strenger worden gecontroleerd. Mobiliteitsteams doen er verstandig aan scenario’s te plannen voor een kleinere stroom van geschoolde migranten, langere doorlooptijden voor werkgeversponsoring en mogelijke nieuwe kosten voor studentenvisa als de coalitie na een limiet inkomsten wil terugverdienen.
Hoewel de coalitie pas dichter bij de verkiezingen van 2028 met een concreet cijfer zal komen, dringen achterbanleden aan op een terugkeer naar het niveau van de Howard-periode van ongeveer 100.000 permanente migranten per jaar. Zij stellen dat vraaggestuurde migratie de betaalbaarheid van woningen verslechtert en de infrastructuur onder druk zet. Gematigden binnen de partij waarschuwen dat eventuele bezuinigingen niet mogen leiden tot het demoniseren van multiculturele gemeenschappen en dat ze gepaard moeten gaan met een gedegen arbeidsmarktplanning, zodat echte tekorten aan vaardigheden – vooral in de bouw en de gezondheidszorg – toch worden opgevuld.
Bedrijfsorganisaties waarschuwen dat abrupte bezuinigingen averechts kunnen werken. Matt Comyn, CEO van Commonwealth Bank, vertelde een parlementaire commissie dat Australië vanwege de vergrijzing jaarlijks minstens 180.000 migranten nodig heeft om de groei van de beroepsbevolking en belastinginkomsten op peil te houden. Ook Universities Australia luidde de noodklok, omdat buitenlandse studenten nu een kwart van de inschrijvingen en miljarden aan exportinkomsten vertegenwoordigen; een plotselinge daling kan banen op universiteiten en in regionale economieën die afhankelijk zijn van studentbestedingen, kosten.
Beleidsanalisten zeggen dat de aankondiging de politieke druk op de regering-Albanese vergroot, die het permanente migratieprogramma dit jaar op 185.000 plaatsen hield maar al wel de tijdelijke visumpaden verscherpt. Als de coalitie aan de macht komt, erft zij het nieuwe drieledige Skills-in-Demand-visum en strengere financiële en taalvereisten voor studenten; het terugdraaien hiervan vereist nieuwe wetgeving. Aan de andere kant kan het drastisch verminderen van migratie zonder meer woningbouw de arbeidskrapte verergeren en de groei van het bbp vertragen, aldus Deloitte Access Economics.
Voor werkgevers en onderwijsinstellingen is de directe conclusie onzekerheid: de visumregels kunnen binnen drie jaar weer veranderen. Bedrijven die afhankelijk zijn van gesponsorde werknemers doen er goed aan hun nominaties te versnellen zolang de huidige regels gelden, en universiteiten zullen hun inschrijvingen mogelijk moeten spreiden buiten de risicovolle markten die al strenger worden gecontroleerd. Mobiliteitsteams doen er verstandig aan scenario’s te plannen voor een kleinere stroom van geschoolde migranten, langere doorlooptijden voor werkgeversponsoring en mogelijke nieuwe kosten voor studentenvisa als de coalitie na een limiet inkomsten wil terugverdienen.
Bron: The Guardian Australia
