Starmer plant eind januari een reis naar Peking, maar een impasse bij de ambassade kan het eerste bezoek van een Britse premier sinds 2018 in de weg staan

Volgens ingewijden binnen de overheid heeft premier Keir Starmer 29 tot en met 31 januari 2026 in zijn agenda gereserveerd voor een officieel bezoek aan Beijing en Shanghai. Dit bezoek is bedoeld om de Chinees-Britse betrekkingen te ‘resetten’ en markttoegangsovereenkomsten te sluiten voor Britse bedrijven in de financiële sector, life sciences en hoger onderwijs. Het zou de eerste keer zijn sinds Theresa May in 2018 dat een Britse premier China bezoekt, maar het hangt af van “bevredigende vooruitgang” rond China’s vastgelopen aanvraag voor een ambassade in Londen.

Adviseurs op het gebied van buitenlands beleid zien een bezoek op hoog niveau als cruciaal om de dialoog over wederzijdse faciliteiten voor zakelijk reizen te heropenen – waaronder een mogelijke proef met vijfjarige multi-entry visa voor leidinggevenden en onderzoekers – en om garanties te verkrijgen voor Britse staatsburgers die in Hongkong werken. De diplomatieke afstemming is echter fragiel: ambtenaren benadrukken dat als planners of veiligheidsdiensten afraden om het plan voor Royal Mint Court goed te keuren, het bezoek kan worden uitgesteld. Dit zou Britse bedrijven beroven van een belangrijke handelsmissie, slechts enkele weken voor het einde van het belastingjaar.



Bedrijfsmanagers verantwoordelijk voor mobiliteit worden daarom geadviseerd om noodbudgetten te reserveren voor alternatieve reizen in de Azië-Pacific-regio, terwijl ze de definitieve beslissingen over de ambassade, die uiterlijk 20 januari worden verwacht, nauwlettend volgen. Als de missie doorgaat, wordt verwacht dat het Department for Business & Trade een delegatie van ongeveer 40 personen samenstelt, met vertegenwoordigers uit fintech, groene technologie en creatieve industrieën, inclusief mogelijke nevenevenementen gericht op het vereenvoudigen van talentmobiliteit.

Deze situatie herinnert er ook aan dat diplomatieke realpolitik directe invloed kan hebben op de prognoses voor visa-aantallen en de planning van personeelsinzet. Een verbetering van de betrekkingen kan de doorlooptijden voor sponsoring van Chinese ingenieurs die naar Britse R&D-locaties gaan verkorten, terwijl een nieuwe verslechtering ertoe kan leiden dat Beijing de uitreiscontroles aanscherpt of vertraging veroorzaakt bij het afstempelen van werkvergunningen.

Beide scenario’s onderstrepen de noodzaak van flexibele wereldwijde mobiliteitsbeleid die rekening houden met geopolitieke risico’s en de strengere controles die nu gelden bij strategische technologieoverdrachten aan zowel de Britse als Chinese grens.