Starmer planuje wyjazd do Pekinu pod koniec stycznia — jednak impas w ambasadzie może pokrzyżować pierwszą wizytę brytyjskiego premiera od 2018 roku

Insiderzy rządowi informują, że premier Keir Starmer planuje oficjalną wizytę w Pekinie i Szanghaju w dniach 29–31 stycznia 2026 roku, mającą na celu „reset” stosunków chińsko-brytyjskich oraz zawarcie umów o dostępie do rynku dla brytyjskich firm z sektorów finansowego, nauk przyrodniczych i szkolnictwa wyższego. Będzie to pierwsza wizyta brytyjskiego premiera w Chinach od czasów Theresy May w 2018 roku, jednak jej realizacja zależy od „zadowalającego postępu” w sprawie wniosku Chin o nową ambasadę w Londynie, który utknął w martwym punkcie.

Doradcy ds. polityki zagranicznej uważają, że wizyta na wysokim szczeblu jest kluczowa do wznowienia dialogu na temat ułatwień w podróżach służbowych – w tym możliwego pilotażowego programu pięcioletnich wiz wielokrotnego wjazdu dla menedżerów i naukowców – oraz do uzyskania gwarancji bezpieczeństwa dla obywateli Wielkiej Brytanii pracujących w Hongkongu. Jednak dyplomatyczna układanka jest delikatna: urzędnicy podkreślają, że jeśli planiści lub służby bezpieczeństwa zdecydują o odrzuceniu projektu Royal Mint Court, wizyta może zostać odwołana, co pozbawi brytyjskie firmy ważnej misji handlowej na kilka tygodni przed końcem roku podatkowego.



Zarządzający mobilnością korporacyjną powinni zatem zabezpieczyć budżety awaryjne na alternatywne wyjazdy do regionu Azji i Pacyfiku, jednocześnie śledząc ostateczne decyzje dotyczące ambasady, które mają zapaść do 20 stycznia. Jeśli misja dojdzie do skutku, Ministerstwo Biznesu i Handlu planuje zorganizować 40-osobową delegację reprezentującą fintech, technologie ekologiczne oraz przemysły kreatywne, z możliwymi wydarzeniami towarzyszącymi poświęconymi uproszczeniu mobilności talentów.

Cała sytuacja przypomina, że realia dyplomatyczne mają bezpośredni wpływ na prognozy dotyczące liczby wiz oraz planowanie przydziału personelu. Poprawa stosunków może skrócić czas oczekiwania na sponsorowanie chińskich inżynierów przyjeżdżających do brytyjskich ośrodków badawczo-rozwojowych, podczas gdy ochłodzenie relacji może skłonić Pekin do zaostrzenia kontroli wyjazdów lub opóźnień w stemplowaniu pozwoleń na pracę.

Oba scenariusze podkreślają konieczność elastycznych polityk globalnej mobilności, które uwzględniają ryzyko geopolityczne oraz wzmożoną kontrolę nad transferami technologii strategicznych na granicach Wielkiej Brytanii i Chin.