Brussel kijkt naar uitzettingsakkoorden à la Rwanda terwijl het VK Balkan ‘terugkeerhubs’ onderzoekt

Europese ministers van Binnenlandse Zaken hebben in principe ingestemd met het idee dat individuele lidstaten de asielverwerking kunnen uitbesteden aan derde landen, vergelijkbaar met het inmiddels verlaten Rwanda-plan van het Verenigd Koninkrijk. Het concept van de “Terugkeerverordening”, goedgekeurd op 9 december, zou van alle 27 EU-landen vereisen dat ze elkaars uitzettingsbevelen erkennen en sancties opleggen aan regeringen die geweigerde asielzoekers niet uitzetten.

Conservatieve parlementsleden grepen dit nieuws aan om Labour te beschuldigen van “eenzijdige ontwapening” nadat de regering van Keir Starmer in september het VK-Rwanda-verdrag formeel had beëindigd. Ministers zeggen een ander afschrikmodel na te streven: kleinschalige beoordelingscentra – of “terugkeerpuntencentra” – in Servië, Albanië en Noord-Macedonië, waar onregelmatige binnenkomers naartoe kunnen worden gestuurd terwijl hun aanvragen worden verwerkt.



Hoewel het EU-voorstel nog goedkeuring van het Europees Parlement nodig heeft, onderzoeken grensagentschappen in Spanje en Italië al Ghana en Tunesië als mogelijke partnerlanden. Zakenreisorganisaties waarschuwen dat uiteenlopende regimes voor uitbesteding kunnen leiden tot een wirwar aan reisadviezen en regels voor consulaire toegang in heel Europa.

Bedrijven die kortlopende opdrachten in de EU of de Westelijke Balkan plannen, doen er goed aan de implementatietermijnen nauwlettend te volgen: personeel dat via “veilige derde landen” reist, kan te maken krijgen met nieuwe documentcontroles, en verzekeraars kunnen de dekking voor detentie- of medische kosten herzien.

Voor mobiliteitsprofessionals is de belangrijkste boodschap: beleidsversnippering. Met het VK, de EU en afzonderlijke Balkanlanden die elk verschillende uitbestedingsregelingen testen, moeten compliance-teams alert blijven op routespecifieke risico’s, vooral bij het verplaatsen van aannemers en hun gezinsleden.