Tijdens een bijeenkomst in Brussel op de Internationale Dag van de Migranten (18 december 2025) bereikten EU-parlementariërs en ministers van lidstaten een politiek akkoord om Bangladesh, Colombia, Egypte, Kosovo, India, Marokko en Tunesië aan te wijzen als ‘veilige herkomstlanden’. Volgens de herziene Asielprocedureverordening—onderdeel van het lang onderhandelde Pact over Migratie en Asiel—worden aanvragen van staatsburgers uit deze landen binnen slechts 12 weken behandeld, waarbij de bewijslast bij de aanvrager komt te liggen.
België, als gastland van de gesprekken en toekomstige voorzitter van de roterende EU-Raad in 2026, speelde een bemiddelende rol. De Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt, verwelkomde de overeenkomst en stelde dat dit “capaciteit vrijmaakt voor echte beschermingsgevallen,” maar beloofde ook humane waarborgen.
![EU Bestemt Zeven ‘Veilige’ Landen, Versnelt Asielprocedures – Besluit Onthuld in Brussel]()
NGO’s zoals Amnesty International bekritiseerden de maatregel scherp en stelden dat generieke ‘veilige lijsten’ individuele risico’s negeren, zoals kastegeweld in India of politieke repressie in Egypte. Ze waarschuwen voor hogere afwijzingspercentages en versnelde terugkeer via Zaventem en andere EU-knooppunten, wat kan leiden tot overvolle detentiecentra.
Voor werkgevers kan deze beslissing indirect gevolgen hebben voor de instroom van talent: afgewezen asielzoekers proberen vaak via werkvergunningen een verblijfsstatus te verkrijgen, een route die mogelijk krimpt door de toename van snelle afwijzingen. HR-teams doen er goed aan te monitoren of de betrokken nationaliteiten te maken krijgen met langere veiligheidscontroles bij het aanvragen van zakenvisa of single permits.
De nieuwe regels worden begin 2026 gepubliceerd en geven elke lidstaat—ook België—het recht om de lijst van veilige landen eenzijdig uit te breiden, wat wijst op een strengere aanpak van irreguliere migratie binnen de EU.
België, als gastland van de gesprekken en toekomstige voorzitter van de roterende EU-Raad in 2026, speelde een bemiddelende rol. De Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt, verwelkomde de overeenkomst en stelde dat dit “capaciteit vrijmaakt voor echte beschermingsgevallen,” maar beloofde ook humane waarborgen.
NGO’s zoals Amnesty International bekritiseerden de maatregel scherp en stelden dat generieke ‘veilige lijsten’ individuele risico’s negeren, zoals kastegeweld in India of politieke repressie in Egypte. Ze waarschuwen voor hogere afwijzingspercentages en versnelde terugkeer via Zaventem en andere EU-knooppunten, wat kan leiden tot overvolle detentiecentra.
Voor werkgevers kan deze beslissing indirect gevolgen hebben voor de instroom van talent: afgewezen asielzoekers proberen vaak via werkvergunningen een verblijfsstatus te verkrijgen, een route die mogelijk krimpt door de toename van snelle afwijzingen. HR-teams doen er goed aan te monitoren of de betrokken nationaliteiten te maken krijgen met langere veiligheidscontroles bij het aanvragen van zakenvisa of single permits.
De nieuwe regels worden begin 2026 gepubliceerd en geven elke lidstaat—ook België—het recht om de lijst van veilige landen eenzijdig uit te breiden, wat wijst op een strengere aanpak van irreguliere migratie binnen de EU.
Bron: Associated Press
