Grote Verschillen in Wachtijden voor Amerikaanse Visuminterviews bij Indiase Consulaten Blijven Bestaan

Nieuwe gegevens van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, gepubliceerd op 14 januari en breed uitgemeten op 17 januari, laten zien dat de locatie waar een Indiase aanvrager zijn visum aanvraagt, maanden kan schelen in wachttijd voor een niet-immigrantenvisum. Een analyse van The Times of India toont aan dat New Delhi de langste wachttijden heeft voor bezoekersvisa (B-1/B-2), met de eerstvolgende beschikbare afspraak pas over acht maanden, terwijl Hyderabad vergelijkbare gemiddelden heeft, maar iets kortere wachtrijen voor werkvisa.

In scherp contrast biedt Mumbai nu de snelste mogelijkheden voor werkvisa in de H-, L- en O-categorieën, met eerste afspraken ongeveer een maand vooruit. Studentenvisa (F/M/J) laten een wisselend beeld zien: New Delhi en Hyderabad hebben momenteel de kortste wachttijden van één tot twee maanden, terwijl Mumbai rond de drie maanden zit. Chennai meldt de kortste gemiddelde wachttijd voor bezoekersvisa—ongeveer zes weken—maar heeft geen data vrijgegeven over de eerstvolgende beschikbare afspraak, waardoor aanvragers de portal moeten blijven verversen in de hoop op annuleringen.



Voor Indiase bedrijven die personeel naar de Verenigde Staten verplaatsen, dwingen deze verschillen tot strategische keuzes. Interne overplaatsingen worden steeds vaker via Mumbai geregeld, ook als de werknemer elders woont, en bedrijven reserveren budget voor reiskosten naar de stad die de vroegste afspraak biedt. Adviseurs waarschuwen dat de afspraakdata dagelijks veranderen; monitoringtools en diensten om snel beschikbare plekken te bemachtigen zijn inmiddels vaste kostenposten in mobiliteitsbudgetten.

De Amerikaanse ambassade meldt op schema te liggen om het record van vorig jaar van één miljoen uitgegeven visa aan Indiërs te overtreffen, dankzij extra consulaire medewerkers en weekenddiensten. Toch blijft de vraag groter dan het aanbod. Experts raden aan om de DS-160 bevestiging zo vroeg mogelijk te regelen, flexibel te zijn wat betreft de consulaatslocatie, en te kijken of men in aanmerking komt voor een interviewvrijstelling bij verlengingen om de langste wachtrijen te vermijden.