Ierland gaf in 2025 €2,8 miljoen uit aan gecharterde en commerciële uitzettingsvluchten

Nieuwe cijfers van het Ministerie van Justitie, Binnenlandse Zaken en Migratie tonen aan dat de Ierse staat vorig jaar meer dan €2,8 miljoen heeft uitgegeven aan het uitzetten van mensen zonder legaal verblijfsrecht. Uit een parlementair antwoord van 19 januari blijkt dat de overheid zes speciale vluchten heeft gecharterd voor bijna €1,3 miljoen om 205 personen te deporteren—gemiddeld €6.243 per passagier. Vijf van deze vluchten brachten 182 afgewezen asielzoekers terug naar Georgië, Pakistan en Nigeria, terwijl een zesde vlucht 23 EU-burgers met een uitzettingsbevel op grond van criminaliteit terugbracht. (echolive.ie)

Daarnaast werd ruim €1,5 miljoen besteed aan het inkopen van stoelen op reguliere commerciële vluchten voor individuele uitzettingen. In totaal verlieten 2.111 mensen in 2025 het land onder uitzettingsbevel—een stijging van 88 procent ten opzichte van het voorgaande jaar—terwijl het aantal ondertekende bevelen bijna verdubbelde tot 4.700. Minister van Justitie Jim O’Callaghan vertelde aan de parlementsleden dat strengere handhaving nu een “centrale prioriteit” is en dat kosten soms kunnen worden teruggevorderd uit een EU-fonds, al gaf hij geen specifieke bedragen. (echolive.ie)



Chartervluchten zijn duur omdat begeleiders van het Garda National Immigration Bureau de uitgezette personen moeten begeleiden; een vlucht in september naar Pakistan met 24 passagiers vereiste 79 begeleiders en kostte €474.000, bijna €20.000 per persoon. Ambtenaren geven aan dat commerciële vluchten worden gebruikt waar mogelijk, maar directe verbindingen zijn niet altijd beschikbaar en verzet van individuen kan extra beveiligingspersoneel noodzakelijk maken. (echolive.ie)

Voor werkgevers met grote expatprogramma’s zijn deze cijfers een duidelijke waarschuwing dat Ierland de naleving aanscherpt. Corporate mobility managers moeten ervoor zorgen dat verblijfsvergunningen van gedetacheerde werknemers tijdig worden verlengd en dat opties voor vrijwillige terugkeer worden uitgelegd aan medewerkers wiens aanvragen zijn afgewezen; zodra een uitzettingsbevel is ondertekend, geldt meestal een inreisverbod van vijf jaar. Juridische adviseurs wijzen er ook op dat de sterke toename van handhaving het lastiger maakt om in Ierland te blijven tijdens een bezwaarprocedure, wat het belang onderstreept van het indienen van volledige en goed gedocumenteerde aanvragen vanaf het begin.

Vooruitkijkend overwegen beleidsmakers om de subsidies voor vrijwillige terugkeer uit te breiden om de financiële en diplomatieke kosten van gedwongen uitzettingen te verlagen. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen echter dat versnelde handhaving, zonder gelijke investeringen in integratieondersteuning, het risico met zich meebrengt dat kwetsbare mensen onder de radar verdwijnen en dat de opvangcapaciteit van Ierland onder druk kan komen te staan als het aantal aankomsten blijft stijgen.