Het aantal onregelmatige migranten dat Spanje bereikt halveert in het eerste kwartaal van 2026, maar de routes naar het vasteland en de Balearen nemen toe

Officiële statistieken van het ministerie van Binnenlandse Zaken, gepubliceerd op 1 april, tonen aan dat in het eerste kwartaal van 2026 6.218 mensen onregelmatig Spanje binnenkwamen—een daling van 48% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. De Canarische Eilanden waren de belangrijkste oorzaak van deze afname, met een daling van 82,6% in boottochten na intensievere gezamenlijke patrouilles met Marokko en Mauritanië.

Achter deze algemene daling schuilen echter veranderende patronen die van belang zijn voor werkgevers en lokale overheden. Het aantal landingen met kleine boten op het Spaanse vasteland (voornamelijk Cádiz en Almería) steeg met 24,2%, en ook op de Balearen nam dit met 23,6% toe. De grensovergangen naar de Noord-Afrikaanse enclave Ceuta schoten met 435% omhoog tot 1.819 binnenkomsten.



Voor bedrijven in toeristische kustregio’s betekent deze verschuiving dat de arbeidsmarkt steeds meer lokaal wordt: uitzendbureaus melden een sterke toename van sollicitaties van West-Afrikaanse migranten die de lange Atlantische route vermijden en zich richten op seizoenswerk in Andalucía en de Balearen. Gemeenten buiten de Canarische eilanden moeten daarom hun opvangcapaciteit opschalen—zoals huisvesting, taalcursussen en werkvergunningbalies—die voorheen vooral in Las Palmas en Tenerife geconcentreerd was.

Ook de veiligheidsdiensten herverdelen hun middelen. De Spaanse maritieme reddingsdienst Salvamento Marítimo vermindert het aantal patrouilles rond de Canarische archipel en zet middelen in bij de Straat van Gibraltar. Bedrijfsbeveiligingsmanagers die risicoanalyses maken voor de zorgplicht, doen er goed aan hun adviezen voor werknemersverplaatsingen rond Ceuta en Melilla bij te werken, waar het aantal politiecontroles is toegenomen.

EU-waarnemers zien deze cijfers als een eerste aanwijzing dat Spanje’s strategie van legale migratieroutes gecombineerd met bilaterale politiedeals smokkelroutes verandert, maar de migratiestromen niet volledig stopt. Mobiliteitsprofessionals moeten rekening houden met verdere geografische verschuivingen en hun integratie- en nalevingsondersteuning hierop afstemmen.