Frankrijk staat bovenaan in de EU-lijst van weigeringen van toegang aan Britse staatsburgers volgens de nieuwste Eurostat-cijfers

Nieuwe Eurostat-gegevens, gepubliceerd op 19 mei, tonen aan dat Frankrijk in 2025 de toegang weigerde aan 200 Britse burgers – meer dan enig ander EU-lidstaat – vooral vanwege overtredingen van de Schengen-regel van 90 dagen verblijf binnen 180 dagen en ontbrekende documenten. Deze cijfers zorgden voor veel aandacht in de Britse media en benadrukken hoe Brexit de mobiliteit aan de Franse grenzen heeft veranderd. Hoewel het absolute aantal klein is vergeleken met weigeringen aan landgrenzen van Oekraïners, Albanezen of Colombianen, is het cijfer opvallend omdat Britse bezoekers zonder visum korte verblijven mogen maken en vaak denken dat controles soepel zijn. Franse grensbewakers, die nu beschikken over de biometrische EES-database, kunnen eerdere overtredingen direct herkennen en een toegangsweigering opleggen die geldt voor het hele Schengengebied. Straffen variëren van boetes ter plekke tot meerjarige inreisverboden. Reisbureaus in Parijs geven aan dat eigenaren van tweede huizen en thuiswerkers die regelmatig tussen het VK en Frankrijk reizen het meest risico lopen. “Mensen rekenen weekends en korte tripjes verkeerd; het systeem niet,” waarschuwt Guillaume Harel, voorzitter van de Franse Business Travel Association (AFTM). Werkgevers die personeel uit het VK naar Franse vestigingen sturen voor trainingen moeten ook strikter bijhouden; een onverwachte verlenging kan zorgen voor problemen die toekomstige opdrachten bemoeilijken. Grensexperts verwachten dat het aantal weigeringen weer zal stijgen zodra ETIAS eind 2026 wordt ingevoerd, omdat aanvraaggegevens dan worden gecontroleerd aan de hand van EES-overtredingen. Tot die tijd raden consulaire medewerkers frequente reizigers aan om apps te gebruiken die het aantal dagen in Schengen bijhouden en bewijs van accommodatie, retourtickets en reisverzekering mee te nemen. Het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken erkent de stijging, maar benadrukt dat beslissingen “per geval en proportioneel” zijn. Er zijn geen plannen voor een speciale snelle doorgang voor Britse eigenaren van tweede huizen, omdat gelijke behandeling van alle niet-EU-burgers wettelijk verplicht is volgens EU-regels.