Ministerie van Buitenlandse Zaken pakt ‘geboortetoerisme’-netwerken aan na wereldwijde onderzoeken

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft bekendgemaakt dat consulaire ambtenaren, in samenwerking met wetshandhavingspartners en data-analyseteams, drie internationale netwerken voor “geboortetoerisme” hebben opgerold. Deze netwerken begeleidden zwangere buitenlandse staatsburgers bij het verkrijgen van Amerikaanse visa om op Amerikaanse bodem te bevallen. In verklaringen van 11 juni 2026 benadrukte het ministerie dat “een Amerikaans visum een voorrecht is, geen recht,” en waarschuwde dat zowel de organisatoren als de cliënten te maken krijgen met intrekking van visa en mogelijke vervolging. Onderzoekers ontdekten een West-Afrikaans netwerk dat medische documenten vervalste om zwangerschappen te verbergen, een Noord-Afrikaans gezelschap dat illegale reizen in een laat stadium van de zwangerschap regelde, en een in Europa gevestigde adviesorganisatie die betrokken was bij meer dan 400 verdachte gevallen. In alle gevallen werden visa ingetrokken, werden de autoriteiten van het gastland geïnformeerd en werden waarschuwingslijsten gedeeld met de Amerikaanse grenscontrole. Beleidscontext: De regering-Trump heeft zich al lange tijd ingezet om misbruik van het recht op geboorteplaatsnationaliteit tegen te gaan en probeerde zelfs via een presidentieel bevel kinderen geboren in de VS van niet-ingezeten ouders het staatsburgerschap te ontzeggen – een maatregel die momenteel vastloopt in de rechtbanken. Terwijl die constitutionele strijd voortduurt, gebruikt het ministerie van Buitenlandse Zaken bestaande wetgeving tegen visumfraude om de aanvoer van zwangere vrouwen naar de VS te dwarsbomen. Praktische gevolgen voor mobiliteits- en reismanagers zijn beperkt maar relevant: aanvragers van B-1/B-2 visa kunnen een strengere controle van hun medische geschiedenis en reisdoel verwachten. Bedrijven die zwangere buitenlandse partners of echtgenoten op uitzending hebben, doen er goed aan openheid te geven over de zwangerschap tijdens visumgesprekken en waar nodig alternatieve visumcategorieën te overwegen. De aanpak benadrukt een bredere trend naar datagedreven fraudeopsporing – een methode die waarschijnlijk ook zal worden toegepast op werkgerelateerde visa. Multinationals wordt aangeraden hun immigratieportefeuilles te controleren op patronen (zoals plotselinge vergoedingen voor prenatale zorg) die extra overheidscontrole kunnen uitlokken.