Jaarlijkse evaluatie toont aan dat het bevriezen van gezinshereniging in Duitsland onevenredig zwaar valt op Syriërs en Afghanen

Twaalf maanden nadat de federale overheid de visa voor gezinshereniging voor mensen met subsidiaire bescherming stopzette, laten nieuwe cijfers een gemengd beeld zien. Volgens gegevens verkregen door de Tagesspiegel en gerapporteerd door HNA op 29 juni 2026, daalde het totaal aantal uitgegeven gezinsherenigingsvisa slechts licht: tot nu toe zijn er dit jaar ongeveer 63.200 vergunningen afgegeven, tegenover ongeveer 120.000 in 2024. De totale cijfers blijven hoog omdat de meeste begunstigden een volledige vluchtelingenstatus hebben, die niet door het bevriezingsbeleid wordt geraakt. Voor Syriërs en Afghanen is de verandering echter dramatisch. Het aantal visa voor hun echtgenoten en kinderen daalde van meer dan 28.000 in 2024 naar slechts 6.900 tot half juni 2026, een daling van bijna 75%. NGO’s zoals PRO ASYL waarschuwen dat dit beleid gezinnen uit elkaar drijft, sommige mensen naar gevaarlijke illegale routes duwt en de integratie van hoogopgeleide werknemers die al in Duitsland zijn ondermijnt. De humanitaire ‘hardheidsclausule’ blijkt vooral symbolisch: van de 4.800 ingediende aanvragen bij het ministerie van Buitenlandse Zaken werden slechts zeven visa toegekend, waarvan vijf pas na gerechtelijke procedures. Advocaten wijzen erop dat strenge taalvereisten en hoge bewijslasten het proces voor oorlogsgedwongen families vrijwel onmogelijk maken. Vanuit het oogpunt van zakelijke mobiliteit is de bevriezing een bron van frustratie. Multinationals die vluchtelingentalent via bedrijfsprogramma’s verplaatsen, zien hogere uitvalpercentages wanneer medewerkers ontdekken dat hun familie niet mee kan. Verschillende HR-directeuren vertelden de Raad voor Wereldwijde Mobiliteit dat zij Syrische IT-specialisten nu liever naar kantoren in Nederland of Spanje sturen, waar gezinshereniging nog wel mogelijk is. Minister van Binnenlandse Zaken Alexander Dobrindt verdedigt het beleid als noodzakelijk om “de migratieaantallen te beheersen.” Migratieonderzoeker Benjamin Etzold waarschuwt echter dat het blokkeren van legale routes zelden leidt tot minder aankomsten en vaak juist secundaire migratiestromen binnen de EU stimuleert. Met een parlementaire evaluatie gepland voor oktober, dringen werkgevers en maatschappelijke organisaties er bij Berlijn op aan om ten minste een quotumregeling voor directe familieleden weer open te stellen.