België halveert opvangcapaciteit voor asielzoekers in Brussel, 1.000 bedden verdwijnen

De Belgische federale minister van Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt, bevestigde op 16 juli dat ze 1.000 van de 2.000 opvangplaatsen, gefinancierd onder de zogenaamde ‘Brussels Deal’, zal schrappen. Deze deal, een jaarlijkse overeenkomst van 47 miljoen euro die in 2022 werd afgesloten, moest de druk op het nationale Fedasil-netwerk verlichten. Deze beslissing volgt slechts enkele weken nadat al 300 plaatsen werden ingetrokken, waardoor de capaciteit voor alleenstaande mannelijke aanvragers die wachten op een eerste beslissing effectief gehalveerd is. Van Bossuyt stelt dat de wachtlijsten zijn geslonken tot ongeveer 1.000 personen – velen verblijven nu bij vrienden of familie – en dat “belastinggeld niet moet worden gebruikt om algemene daklozenopvang te financieren.” Ministers van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest beschuldigen de federale regering ervan het probleem af te schuiven op de stedelijke sociale diensten en waarschuwen voor een dreigende “sociale crisis” nu migranten op straat worden geduwd. Voor internationale mobiliteitsteams die personeel naar België verhuizen op humanitaire of gezinsherenigingsgronden, betekent deze maatregel een strengere aanpak van de opvanginfrastructuur en kan het de periode verlengen waarin aanvragers zelf een privéwoning moeten vinden. NGO’s zoals BelRefugees voorspellen een explosie van geïmproviseerde tentenkampen rond Brussel-Noord, een scenario dat de lokale politie en de volksgezondheidsdiensten zwaar zal belasten, juist nu de stad honderden duizenden zomertoeristen verwelkomt. De beleidswijziging heeft ook gevolgen voor HR-afdelingen van werkgevers die werkgebonden asielzoekers sponsoren via de Belgische talentenprogramma’s. Het woningtekort kan de kosten van tijdelijke huisvesting verhogen en het naleven van welzijnsverplichtingen binnen de single-permit regels bemoeilijken. Bedrijven doen er goed aan hun verhuisbudgetten te herzien en samen te werken met aanbieders van serviceappartementen die korte termijn verblijven kunnen garanderen. Politiek gezien is deze bezuiniging een verdere aanwijzing dat de nieuwe Belgische Migratiecode – afgestemd op het EU-pact over asiel en migratie – zich vertaalt in strengere maatregelen op de werkvloer. Regionale overheden hebben beperkte invloed, maar zullen naar verwachting pleiten voor compensatoire federale financiering of administratieve verlichting wanneer de maatregel na het zomerreces in het parlement wordt besproken.