
In een onderzoeksrapport dat op 28 juli door Better Dwelling werd uitgelicht en op 31 juli breed werd gedeeld, stelt CIBC-econoom Benjamin Tal dat de aanstaande herzieningen van de bevolkingsschattingen van Statistics Canada de cijfers voor 2025 met meer dan 160.000 mensen kunnen verhogen, en voor 2026 en 2027 met 210.000 mensen. De onderschatting komt voort uit een methode waarbij de meeste verlopen werk- en studievergunningen worden gezien als vertrek uit Canada, terwijl veel vergunninghouders hun status wijzigen en in het land blijven.
Als Tals voorspellingen kloppen, verdwijnt de gerapporteerde bevolkingsafname van 55.000 personen in het eerste kwartaal van 2026, wat een dieperliggend probleem blootlegt: arbeidsmarktindicatoren die gebaseerd zijn op bevolkingsaantallen – zoals de werkloosheidscijfers – kunnen kunstmatig laag zijn geweest. Correctie voor de ontbrekende inwoners zou de werkloosheid in 2025 kunnen laten stijgen van 6,8% naar mogelijk 7,5%, waardoor het beeld verandert van een ‘zachte landing’ naar bijna een recessie.
Deze kwestie brengt opnieuw de roep om een betrouwbaar systeem om vertrek van buitenlandse ingezetenen te registreren, in plaats van te vertrouwen op het verlopen van vergunningen als vertrekindicatie. De Canada Border Services Agency baseert zich momenteel op passagierslijsten van luchtvaartmaatschappijen en gegevens van de Amerikaanse landgrens, die soms maanden achterlopen.
Voor professionals in mobiliteit is deze discussie belangrijk, omdat bevolkingscijfers de basis vormen voor alles, van modellen voor woningtoewijzing tot arbeidsmarktimpactbeoordelingen (LMIA’s). Als tijdelijke bewoners systematisch worden onderschat, is de vraag naar huurwoningen en diensten voor nieuwkomers hoger dan officiële cijfers aangeven, wat invloed heeft op de kostenramingen van detacheringen.
Statistics Canada kondigt aan in september herziene bevolkingsgegevens te publiceren. Werkgevers doen er goed aan deze publicatie te volgen en zich voor te bereiden op politieke discussies over mogelijke nieuwe immigratiebeperkingen, mocht blijken dat het aantal tijdelijke bewoners nog steeds ruim boven de 5% van de bevolking ligt, het streefcijfer van Ottawa.
Als Tals voorspellingen kloppen, verdwijnt de gerapporteerde bevolkingsafname van 55.000 personen in het eerste kwartaal van 2026, wat een dieperliggend probleem blootlegt: arbeidsmarktindicatoren die gebaseerd zijn op bevolkingsaantallen – zoals de werkloosheidscijfers – kunnen kunstmatig laag zijn geweest. Correctie voor de ontbrekende inwoners zou de werkloosheid in 2025 kunnen laten stijgen van 6,8% naar mogelijk 7,5%, waardoor het beeld verandert van een ‘zachte landing’ naar bijna een recessie.
Deze kwestie brengt opnieuw de roep om een betrouwbaar systeem om vertrek van buitenlandse ingezetenen te registreren, in plaats van te vertrouwen op het verlopen van vergunningen als vertrekindicatie. De Canada Border Services Agency baseert zich momenteel op passagierslijsten van luchtvaartmaatschappijen en gegevens van de Amerikaanse landgrens, die soms maanden achterlopen.
Voor professionals in mobiliteit is deze discussie belangrijk, omdat bevolkingscijfers de basis vormen voor alles, van modellen voor woningtoewijzing tot arbeidsmarktimpactbeoordelingen (LMIA’s). Als tijdelijke bewoners systematisch worden onderschat, is de vraag naar huurwoningen en diensten voor nieuwkomers hoger dan officiële cijfers aangeven, wat invloed heeft op de kostenramingen van detacheringen.
Statistics Canada kondigt aan in september herziene bevolkingsgegevens te publiceren. Werkgevers doen er goed aan deze publicatie te volgen en zich voor te bereiden op politieke discussies over mogelijke nieuwe immigratiebeperkingen, mocht blijken dat het aantal tijdelijke bewoners nog steeds ruim boven de 5% van de bevolking ligt, het streefcijfer van Ottawa.
Bron: Better Dwelling