De diplomatieke gevolgen van Italië’s eenzijdige besluit om zijn grens met Spanje te bewaken, verspreidden zich op 1 augustus door heel Europa. Een brief, ondertekend door 22 EU-leiders en verspreid door Denemarken, mede-ondertekend door Italië, Finland en Oostenrijk, riep op tot een spoedvideoconferentie van de ministers van Binnenlandse Zaken om een EU-brede reactie op de toestroom in Ceuta te formuleren. De ondertekenaars stellen dat de “instrumentalisering van migratie” een hybride dreiging vormt die met gecoördineerde actie moet worden aangepakt, inclusief de mogelijkheid om de Schengenregels tijdelijk op te schorten. De Italiaanse premier Giorgia Meloni hield voet bij stuk en zei tegen de staatsomroep RAI dat “buitengewone maatregelen gerechtvaardigd zijn wanneer een partner de controle over zijn buitengrens verliest.” Ze benadrukte dat de stap van Italië gericht en omkeerbaar is zodra Madrid de controle terugkrijgt, maar voegde eraan toe dat “de geloofwaardigheid van Schengen afhangt van echte waarborgen, niet van wensdenken.” Het Ierse voorzitterschap van de Raad heeft de virtuele bijeenkomst gepland voor zondagavond. Spanje, gesteund door Duitsland en de Europese Commissie, verwierp wat het een “politiek gemotiveerde overreactie” noemde. Minister van Buitenlandse Zaken Albares riep de partners op zich te richten op snelle terugkeer naar Marokko en EU-ondersteuning voor opvangfaciliteiten in Ceuta en Melilla. Berlijn waarschuwde dat het fragmenteren van Schengen de economische herstel van Europa kan schaden, terwijl de zakenlobby BusinessEurope stelde dat heringevoerde grenscontroles bedrijven 3 miljard euro per maand aan productiviteitsverlies kunnen kosten. Voor Italiaanse multinationals heeft deze discussie twee praktische gevolgen. Ten eerste kunnen grensoverschrijdende uitzendingen naar Spanje – vooral kortdurende technische opdrachten – extra papierwerk met zich meebrengen als grenscontroles blijven bestaan. Ten tweede kan de uitkomst van de bijeenkomst van de ministers van Binnenlandse Zaken het bredere gebruik van Artikel 28 door andere lidstaten inluiden, wat de intra-EU-reisplanning onvoorspelbaarder maakt. Teams voor wereldwijde mobiliteit moeten de conclusies van de Raad nauwlettend volgen en voorbereid zijn op opeenvolgende, kort van tevoren aangekondigde grenscontroles elders in de EU. Het bewaren van kopieën van uitzendingbrieven, bewijs van accommodatie en retourtickets helpt reizend personeel secundaire controles te vermijden. Mocht de Commissie oordelen dat de actie van Italië disproportioneel is, dan kan zij een inbreukprocedure starten – maar weinig mensen verwachten een snelle oplossing zolang de politieke druk rond migratie hoog blijft.
Bron: Associated Press
