Een opinieanalyse in El País van 2 augustus stelt dat de versoepeling van de controles door Marokko neerkomt op een “hybride aanval”, vergelijkbaar met de tactiek van Wit-Rusland aan de Poolse grens in 2021. Het artikel betoogt dat migratie wordt ingezet als wapen, samen met desinformatie en sabotage van infrastructuur, en pleit voor een samenhangende EU-doctrine die plotselinge massale grensovergangen als veiligheidsincidenten behandelt, niet alleen als humanitaire crises. Dit standpunt vindt weerklank in Brussel, waar diplomaten die werken aan de herziening van de Schengengrenzen zeggen dat de formulering over de “instrumentalisering van migranten” mogelijk nog strenger wordt. Een conceptcompromis dat vorige maand circuleerde, zou elk lidstaat toestaan om grenscontroles voor zes maanden opnieuw in te voeren als een andere staat te maken krijgt met een hybride incident. Voor wereldwijde mobiliteit is deze benadering van groot belang: zodra een migratiegebeurtenis als een veiligheidsdreiging wordt gezien, worden bedrijfsvriendelijke uitzonderingen—zoals versnelde doorgang of vertrouwde reizigersprogramma’s—vaak opgeschort. Bedrijven met grenspendelaars tussen Spanje en Frankrijk kunnen daarom te maken krijgen met sporadische ID-controles bij La Jonquera en Irun, zelfs nadat de toestroom in Ceuta is afgenomen. Het narratief van de hybride dreiging versterkt ook het belang van bedrijfsintelligentie om politieke risico’s in Noord-Afrika te monitoren, aangezien veranderingen in de houding van Rabat snel door kunnen werken in de EU-reisregelingen.
Bron: El País (Opinion)
