Zatrzymani ubiegający się o azyl rozpoczynają strajk głodowy w proteście przeciwko brytyjsko-francuskiemu systemowi „jeden na jednego” w ramach deportacji

Trzydzieści osób ubiegających się o azyl, przetrzymywanych w brytyjskich ośrodkach detencyjnych, rozpoczęło strajk głodowy w proteście przeciwko planowanej deportacji do Francji w ramach kontrowersyjnej polityki wzajemnych deportacji rządu. Protest, potwierdzony 26 listopada, odbywa się na kilka dni przed planowanym przewiezieniem grupy na lot czarterowy w ramach umowy „jeden na jednego”, mającej zniechęcać do nielegalnych przepraw przez Kanał La Manche.

Wprowadzony na początku tego roku program zakłada, że na każdą osobę przyjętą do Wielkiej Brytanii w oficjalnych kanałach relokacji, jedna zostaje odesłana do Francji. Prawnicy i organizacje pozarządowe twierdzą, że polityka ta narusza Konwencję Genewską z 1951 roku, zmuszając wnioskodawców do powrotu do kraju, przez który mogli przejechać jedynie przejściowo, bez pełnego dostępu do brytyjskich procedur azylowych.



Strajkujący głodowo powiedzieli „The Guardian”, że czują się „zdehumanizowani” i nie otrzymali jasnych informacji na temat swoich spraw. Organizacja Bail for Immigration Detainees (BID) ostrzega, że dostęp do pomocy prawnej w ośrodkach detencyjnych spadł do rekordowo niskiego poziomu, co budzi obawy o przestrzeganie praworządności. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych odpowiada, że w tym roku deportowano już prawie 50 tysięcy osób bez prawa do pobytu i zapewnia, że deportacje odbywają się „z godnością i szacunkiem”.

Choć polityka ta dotyczy głównie nielegalnej migracji, a nie podróżnych biznesowych, zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową powinny zwrócić uwagę na możliwe konsekwencje wizerunkowe i obowiązki opiekuńcze: sponsorzy korporacyjni mogą spotkać się z aktywizmem pracowniczym lub negatywnym rozgłosem, jeśli deportacje zostaną rozszerzone na odrzuconych członków rodzin wykwalifikowanych pracowników. Cała sytuacja podkreśla też zaostrzenie polityki rządu w zakresie egzekwowania prawa, które idzie w parze z cyfryzacją procedur (ETA, eVisa, propozycje dotyczące uzyskania statusu osiedleńca) i zapowiada bardziej konfrontacyjne środowisko pracy dla specjalistów ds. imigracji.

Strajk głodowy może zaostrzyć kontrolę parlamentarną nad ustawą o bezpieczeństwie granic, azylu i imigracji, która zbliża się do uzyskania królewskiej sankcji, zwłaszcza w kontekście przepisów rozszerzających uprawnienia do zatrzymań i przyspieszających deportacje.