Ustawa US Dream Act 2025 ponownie wprowadzona z ochroną dla 100 000 „Udokumentowanych Marzycieli” z Indii

Dwupartyjna grupa senatorów USA wznowiła prace nad Dream Act 4 grudnia, a wersja ustawy na 2025 rok idzie dalej niż wszystkie poprzednie: obejmuje wyraźnie „Udokumentowanych Dreamers” – dzieci, które wjechały do kraju legalnie na wizach zależnych, ale tracą status po ukończeniu 21 lat z powodu opóźnień w przyznawaniu zielonych kart. Blisko 100 000 z tych młodych osób to obywatele Indii.

Zgodnie z propozycją, uprawnione osoby otrzymałyby warunkową stałą rezydenturę na okres do ośmiu lat, co chroniłoby je przed deportacją i umożliwiłoby swobodną pracę oraz podróże. Po ukończeniu edukacji, służby wojskowej lub trzech lat legalnego zatrudnienia mogłyby ubiegać się o pełne zielone karty.



Dla indyjskich firm IT i międzynarodowych korporacji, które rotują pracowników przez USA, problem „aging-out” stał się koszmarem w zatrzymywaniu talentów: rodziny muszą się rozdzielać lub kluczowi pracownicy wracają do Indii, gdy ich dzieci kończą 21 lat. Działy HR dostrzegają teraz w projekcie ustaw nadzieję na stabilizację długoterminowych delegacji i ograniczenie nagłych relokacji.

Ustawa nadal napotyka na podziały w Kongresie, ale koalicje środowisk akademickich, szefowie firm z listy Fortune 500 oraz organizacje broniące praw imigrantów aktywnie ją wspierają. Modele ekonomiczne przytaczane przez sponsorów wskazują, że Dreamers i Udokumentowani Dreamers już teraz generują rocznie 65 miliardów dolarów do amerykańskiego PKB.

Przedstawiciele diaspory indyjskiej apelują do firm o lobbing na rzecz ustawodawców, argumentując, że przewidywalne zasady rezydencji pozwolą zatrzymać talenty STEM w USA i zmniejszą rotację w globalnych programach mobilności. Nawet jeśli ustawa utknie, włączenie legalnych osób zależnych zmienia debatę polityczną i wywiera presję na administrację, by znalazła tymczasowe rozwiązania wykonawcze.