Zaledwie rok po uruchomieniu włoskiej Wizy dla Cyfrowych Nomadów, ustawodawcy dyskutują nad specjalnie dostosowaną ulgą podatkową, mającą na celu zatrzymanie zdalnych profesjonalistów – i ich siły nabywczej – w kraju. Projekt poprawki do ustawy budżetowej na 2026 rok, wyciekły 8 grudnia, przewiduje wprowadzenie „Bonusu Podatkowego dla Cyfrowych Nomadów”, który będzie funkcjonował równolegle z wizą i systemem zezwoleń na pobyt, wprowadzonym w kwietniu 2024 roku.
Obecne przepisy pozwalają nowo przybyłym na skorzystanie z reformowanego reżimu Impatriati, który od 1 stycznia 2025 roku stał się znacznie bardziej rygorystyczny: wnioskodawcy muszą przez co najmniej trzy lata być rezydentami podatkowymi za granicą, posiadać wyższe wykształcenie lub kwalifikacje „wysoko wykwalifikowanego” pracownika oraz wykonywać większość pracy na terytorium Włoch. Wielu globalnie mobilnych freelancerów nie spełnia tych wymagań. Proponowany bonus miałby złagodzić te warunki dla posiadaczy Wizy dla Cyfrowych Nomadów, potencjalnie przyznając częściowe zwolnienia z podatku dochodowego, niezależnie od miejsca siedziby ich klientów czy formalnego wykształcenia.
![Rzym rozważa specjalne ulgi podatkowe dla posiadaczy wiz dla cyfrowych nomadów]()
Twórcy polityki argumentują, że zharmonizowanie przepisów podatkowych i imigracyjnych zachęci do dłuższych pobytów, pobudzi wydatki w mniejszych miastach i pomoże odwrócić odpływ talentów z Włoch. Krytycy z Ministerstwa Finansów ostrzegają przed utratą dochodów i nadużyciami ze strony krótkoterminowych gości, którzy mogliby korzystać z ulg podatkowych bez rzeczywistej integracji ekonomicznej.
Dla pracodawców zatrudniających zdalnych pracowników, ta zmiana może być przełomowa. Firmy, które dotąd wahały się przed wysłaniem pracowników do Włoch ze względów kosztowych, zyskają jasne i przewidywalne ramy fiskalne. Zespoły ds. mobilności powinny uważnie śledzić szczegóły dotyczące progów dochodowych, czasu trwania oraz powiązań z składkami na ubezpieczenia społeczne. Jeśli propozycja zostanie przyjęta, ulga mogłaby wejść w życie już 1 lipca 2026 roku, według informacji z kręgów parlamentarnych.
Praktyczna wskazówka: zdalni profesjonaliści planujący przeprowadzkę do Włoch powinni już teraz zacząć gromadzić dokumenty potwierdzające zdalny charakter pracy, ubezpieczenie zdrowotne oraz umowy najmu, aby móc szybko dostosować się do ostatecznych przepisów i ewentualnych terminów podatkowych.
Obecne przepisy pozwalają nowo przybyłym na skorzystanie z reformowanego reżimu Impatriati, który od 1 stycznia 2025 roku stał się znacznie bardziej rygorystyczny: wnioskodawcy muszą przez co najmniej trzy lata być rezydentami podatkowymi za granicą, posiadać wyższe wykształcenie lub kwalifikacje „wysoko wykwalifikowanego” pracownika oraz wykonywać większość pracy na terytorium Włoch. Wielu globalnie mobilnych freelancerów nie spełnia tych wymagań. Proponowany bonus miałby złagodzić te warunki dla posiadaczy Wizy dla Cyfrowych Nomadów, potencjalnie przyznając częściowe zwolnienia z podatku dochodowego, niezależnie od miejsca siedziby ich klientów czy formalnego wykształcenia.
Twórcy polityki argumentują, że zharmonizowanie przepisów podatkowych i imigracyjnych zachęci do dłuższych pobytów, pobudzi wydatki w mniejszych miastach i pomoże odwrócić odpływ talentów z Włoch. Krytycy z Ministerstwa Finansów ostrzegają przed utratą dochodów i nadużyciami ze strony krótkoterminowych gości, którzy mogliby korzystać z ulg podatkowych bez rzeczywistej integracji ekonomicznej.
Dla pracodawców zatrudniających zdalnych pracowników, ta zmiana może być przełomowa. Firmy, które dotąd wahały się przed wysłaniem pracowników do Włoch ze względów kosztowych, zyskają jasne i przewidywalne ramy fiskalne. Zespoły ds. mobilności powinny uważnie śledzić szczegóły dotyczące progów dochodowych, czasu trwania oraz powiązań z składkami na ubezpieczenia społeczne. Jeśli propozycja zostanie przyjęta, ulga mogłaby wejść w życie już 1 lipca 2026 roku, według informacji z kręgów parlamentarnych.
Praktyczna wskazówka: zdalni profesjonaliści planujący przeprowadzkę do Włoch powinni już teraz zacząć gromadzić dokumenty potwierdzające zdalny charakter pracy, ubezpieczenie zdrowotne oraz umowy najmu, aby móc szybko dostosować się do ostatecznych przepisów i ewentualnych terminów podatkowych.
Źródło: Outbound Investment Group
