Statystyki Finlandii: Imigracja do Finlandii gwałtownie spadła w 2025 roku – ale nadal odpowiadała za cały wzrost liczby ludności

Wstępny biuletyn demograficzny Statystyki Finlandii z 22 stycznia 2026 roku potwierdza, że powojenny boom imigracyjny w Finlandii traci impet. Według danych agencji, w 2025 roku do Finlandii przybyło 50 060 cudzoziemców – o 13 905 mniej niż w 2024 roku i ponad 23 000 mniej niż w rekordowym 2023 roku. Emigracja również nieznacznie spadła, osiągając 15 208 osób, co dało dodatni bilans migracji netto na poziomie 34 852, który zrekompensował naturalny ubytek ludności wynoszący 13 195 zgonów przewyższających urodzenia. Na koniec 2025 roku populacja Finlandii wynosiła 5 656 900 osób.

Dane te są istotne dla pracodawców i planistów mobilności, ponieważ to właśnie imigracja – a nie krajowe urodzenia – jest obecnie jedynym źródłem wzrostu siły roboczej w starzejącej się gospodarce. Największą grupą imigrantów pozostają obywatele Ukrainy (8 388 przyjazdów), gdyż osoby objęte ochroną tymczasową kontynuują proces uzyskiwania długoterminowego statusu pobytu. Znaczące były także przyjazdy z Filipin (2 701) i Sri Lanki (2 435), co odzwierciedla trwające rekrutacje w sektorach opieki zdrowotnej, budownictwa i logistyki. Z kolei liczba przyjazdów z Rosji spadła o 1 270 w związku z zaostrzonymi ograniczeniami granicznymi.



Proces nadawania obywatelstwa również przyspieszył: w 2025 roku naturalizowano rekordową liczbę 14 124 cudzoziemców, z czego najwięcej pochodziło z Iraku (1 960), Rosji (1 491) i Syrii (1 282). Zespoły zajmujące się relokacją firm powinny zwrócić uwagę na zaostrzone zasady uzyskiwania stałego pobytu – obowiązujące od 8 stycznia 2026 roku – które wydłużają wymagany okres pobytu do sześciu lat i wprowadzają obowiązek wykazania znajomości języka. Mniejsza liczba nowych przyjazdów w połączeniu z bardziej rygorystycznymi kryteriami osiedleńczymi może w średnim terminie ograniczyć dostępność talentów.

Dane regionalne pokazują, że wzrost jest silnie skoncentrowany. Trzy regiony metropolitalne – Uusimaa (Wielkie Helsinki), Pirkanmaa (Tampere) i Południowo-Zachodnia Finlandia (Turku) – przyciągnęły niemal cały dodatni napływ międzynarodowy, potwierdzając atrakcyjność już ugruntowanych ośrodków technologicznych i przemysłowych. Pracodawcy spoza tych obszarów mogą potrzebować większych inwestycji w wsparcie integracji oraz zatrudnienie współmałżonków, jeśli chcą przyciągnąć pracowników z zagranicy.

Dla menedżerów ds. mobilności globalnej kluczowy przekaz jest dwojaki: Finlandia pozostaje otwarta, ale łatwe zyski z 2023 roku już się skończyły. Planowanie dłuższych terminów na przetwarzanie pozwoleń na pracę, rozszerzanie kanałów rekrutacyjnych w kluczowych krajach źródłowych oraz przeznaczanie środków na szkolenia językowe będą niezbędne, aby utrzymać projekty w harmonogramie.