Organizacja pozarządowa krytykuje politykę graniczną Wielkiej Brytanii i Francji po śmierci 22 migrantów, w tym dzieci, podczas przeprawy przez Kanał La Manche

W przełomowym raporcie opublikowanym 28 lutego przez organizację charytatywną Project Play, zajmującą się pomocą dzieciom, oskarżono rządy Francji i Wielkiej Brytanii o „katastrofalną porażkę”, która doprowadziła do śmierci 22 migrantów niepełnoletnich próbujących przeprawić się przez Kanał La Manche od 2024 roku. NGO, która współpracowała z ponad 2100 nieletnimi w obozach w Calais i Dunkierce, dokumentuje wielokrotne użycie gazu łzawiącego, eksmisje z namiotów oraz przecinanie łodzi przez francuską policję, finansowane częściowo z 473 milionów funtów brytyjskich podatników w ramach dwustronnych umów o bezpieczeństwie granicznym. Dla Francji te ustalenia ponownie wywołują krytykę surowej polityki policyjnej w regionie Nord–Pas-de-Calais, gdzie funkcjonariusze rutynowo rozpraszają prowizoryczne obozy, by zapobiec tzw. „małym łodziom” wypływającym na morze. Przedstawiciele biznesu obawiają się, że konfrontacje mogą zakłócić przepływ towarów przez Calais, zwłaszcza w okresie wielkanocnego szczytu eksportowego; firmy logistyczne zgłaszają, że policyjne blokady rozciągają się na drogi dojazdowe, opóźniając dostawy just-in-time między Francją, Belgią a Wielką Brytanią. Raport zwraca także uwagę na niezamierzone konsekwencje dla mobilności korporacyjnej. Mało zauważone porozumienie z 2024 roku, nazwane „jeden wchodzi, jeden wychodzi”, pozwala na legalne przyjęcie jednego azylanta do Wielkiej Brytanii za każdego nielegalnego przybysza odesłanego do Francji. Project Play wykryło, że kilka rodzin z prawidłowymi dokumentami zostało odrzuconych, co skłoniło je do podjęcia niebezpiecznej próby przeprawy, podkreślając luki, które zespoły ds. mobilności międzynarodowej muszą uwzględnić przy relokacji pracowników na wizach rodzinnych między tymi krajami. Wśród zaleceń Project Play znajduje się wezwanie do ustawowego śledztwa w sprawie finansowania granicy francusko-brytyjskiej, stworzenia bezpiecznych, legalnych dróg dla dzieci uchodźców oraz wprowadzenia moratorium na przymusowe eksmisje w miesiącach zimowych. Dla pracodawców z pracownikami przekraczającymi Kanał La Manche rada jest jasna: dokładnie sprawdzać dokumenty członków rodzin, zapewnić, by niepełnoletni posiadali paszporty biometryczne ważne co najmniej trzy miesiące po powrocie oraz rozważyć prywatne sponsorowanie korytarzy humanitarnych, by zminimalizować ryzyko reputacyjne.