Miasto Tampere ogłosiło w poniedziałek, że od początku nowego roku szkolnego wprowadzi zakaz noszenia zasłon twarzy, takich jak nikaby i burki, w miejskich szkołach, przedszkolach oraz innych placówkach edukacyjnych. Zastępca burmistrza, Anne-Mari Jussila, wyjaśniła, że celem tego kroku jest „zapobieganie potencjalnym zagrożeniom bezpieczeństwa” oraz umożliwienie nauczycielom identyfikacji uczniów podczas kontaktów. Decyzja ta następuje po podobnym zakazie w Vantaa z 10 marca i pojawia się w momencie, gdy Lahti rozważa wprowadzenie własnego zakazu. Choć regulacja jest przedstawiana jako środek bezpieczeństwa, a nie polityka imigracyjna, ma natychmiastowe konsekwencje dla muzułmańskich rodzin i niedawnych migrantów, których dzieci uczęszczają do fińskich szkół. Zgodnie z fińską Ustawą o Edukacji Podstawowej, samorządy mają szerokie uprawnienia do ustalania zasad ubioru, pod warunkiem przestrzegania zasad niedyskryminacji. Organizacje społeczne reprezentujące społeczności imigranckie ostrzegają, że lokalne zakazy mogą prowadzić do stygmatyzacji muzułmańskich dziewcząt oraz zniechęcać międzynarodowych pracowników do sprowadzania rodzin do regionalnych ośrodków, takich jak Tampere. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej powstająca mozaika lokalnych przepisów komplikuje planowanie wsparcia rodzin. Firmy przenoszące pracowników do Finlandii muszą teraz sprawdzać, czy docelowe miasto wprowadza zakaz zasłaniania twarzy i odpowiednio informować pracowników. W sytuacjach, gdy polityka różnorodności korporacyjnej koliduje z lokalnymi przepisami, przedsiębiorstwa mogą być zmuszone do negocjowania alternatywnych opcji edukacyjnych – na przykład prywatnych lub międzynarodowych szkół, które nie podlegają wytycznym samorządów. Analitycy prawni zauważają, że Finlandia nie posiada ogólnokrajowej polityki dotyczącej zasłaniania twarzy z powodów religijnych w edukacji, co prowadzi do nierównomiernych praktyk. Jeśli zakazy rozprzestrzenią się na inne regiony, może wzrosnąć presja na Ministerstwo Edukacji, by wydało ujednolicone wytyczne, lub na sądy, by rozstrzygnęły, czy lokalne zakazy naruszają konstytucyjne prawa do wolności religijnej. Do tego czasu zaleca się, aby dotknięte firmy międzynarodowe monitorowały agendy rad miejskich i angażowały dostawców usług lokalizacyjnych już na wczesnym etapie procesu relokacji. Decyzja Tampere wpisuje się także w szerszy trend w regionie nordyckim, zmierzający do zaostrzenia oczekiwań dotyczących integracji kulturowej – czynnik, który zespoły zajmujące się pozyskiwaniem talentów muszą brać pod uwagę, promując Finlandię jako przyjazne rodzinom miejsce dla ekspatriantów spoza Europy.
Źródło: Yle News
