Cypryjski Sąd Najwyższy nakazuje zwolnienie uchodźcy przetrzymywanego przez 15 miesięcy bez realnej perspektywy deportacji

W przełomowym orzeczeniu opublikowanym we wtorek, 12 maja, Najwyższy Sąd Cypru nakazał natychmiastowe zwolnienie 26-letniego uchodźcy z Konga, który spędził około 15 miesięcy w areszcie administracyjnym w ośrodku imigracyjnym Mennoyia. Sąd uznał, że ponieważ nakaz deportacji wobec mężczyzny został zawieszony w oczekiwaniu na apelację, nie istniała „realna perspektywa” wykonania deportacji w rozsądnym terminie. Wnioskodawca pierwotnie wszedł na Cypr nielegalnie w 2022 roku, a następnie zalegalizował swój status, składając wniosek o azyl. Wniosek ten został uznany za dorozumianie wycofany pod koniec 2024 roku, co doprowadziło do jego zatrzymania podczas rutynowej wizyty w biurze imigracyjnym w Pafos w lutym 2025 roku. Mimo że później ponownie otworzył swoją sprawę azylową, władze utrzymały go w areszcie na podstawie przepisów pozwalających na zatrzymanie odrzuconych wnioskodawców. Powołując się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, najwyższy sąd Cypru podkreślił, że zatrzymanie związane z deportacją musi być absolutnie konieczne i proporcjonalne. Orzekł, że okres 15 miesięcy „przekracza granice rozsądku”, dodając, że nawet względy bezpieczeństwa narodowego nie mogą usprawiedliwiać nieograniczonego zatrzymania, gdy deportacja nie jest nieuchronna. Decyzja ta prawdopodobnie wywoła falę zmian w systemie zarządzania migracją na Cyprze, gdzie kilkudziesięciu długoterminowo zatrzymanych kwestionuje legalność swojego aresztu. Organizacje broniące praw człowieka przyjęły wyrok z zadowoleniem, apelując do rządu o rozszerzenie alternatyw dla zatrzymania, takich jak obowiązek meldunkowy czy monitoring elektroniczny. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową i relokacją sprawa ta podkreśla rosnącą kontrolę prawną nad długotrwałym zatrzymaniem. Pracownicy lub członkowie ich rodzin, którzy przekroczyli dozwolony czas pobytu, mogą teraz mieć silniejszą podstawę prawną do kwestionowania przedłużonego aresztu, co czyni wczesną pomoc prawną i działania na rzecz uregulowania statusu jeszcze ważniejszymi.