Francja publikuje długo oczekiwaną listę dokumentów do pozwolenia na pobyt dla przedsiębiorców i osób prowadzących działalność na własny rachunek

Po miesiącach niepewności dla zagranicznych przedsiębiorców, rząd francuski wreszcie opublikował listę dokumentów niezbędnych do uzyskania obowiązkowej „opinii o rentowności ekonomicznej” (avis de viabilité économique), która jest podstawą do otrzymania zezwolenia na pobyt dla przedsiębiorców i osób prowadzących działalność na własny rachunek. Lista ta pojawiła się w rozporządzeniu ministerialnym z 13 maja 2026 roku i została opublikowana przez paryską kancelarię imigracyjną LexCase 21 maja 2026 roku. Wnioskodawcy muszą uzyskać tę opinię, zanim francuski konsulat wyda wizę długoterminową, stanowiącą pierwszy krok do wieloletniej karty pobytu wprowadzonej w reformie imigracyjnej z czerwca 2025 roku.

Kluczowe wymagania obejmują: (1) potwierdzenie posiadania rachunku bankowego w instytucji regulowanej przez UE; (2) dowód „aktualnego lub przyszłego użytkowania” dedykowanych lokali biznesowych; (3) szczegółowy biznesplan wraz z prognozami finansowymi; (4) dokumentację kwalifikacji zawodowych. Eksperci ostrzegają, że otwarcie konta bankowego we Francji z zagranicy oraz wynajem lokalu przed zatwierdzeniem wizy często okazują się niepraktyczne — zwłaszcza dla konsultantów czy przedsiębiorców działających w pełni zdalnie. Nowe przepisy podnoszą więc poprzeczkę znacznie wyżej niż porównywalne programy w Portugalii czy Holandii, gdzie zwykle wystarcza wirtualne biuro i dowód finansowania początkowego.



Zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową, które przenoszą do Francji kontraktorów spoza UE lub freelancerów, muszą teraz uwzględnić znacznie dłuższy czas przygotowań — często kilka miesięcy — na otwarcie konta bankowego, zabezpieczenie umów na lokalizację działalności lub warunkowych umów najmu oraz przygotowanie dokumentacji łączącej badania rynku z prognozowanymi przychodami. Brak pozytywnej opinii o rentowności można zaskarżyć w sądach administracyjnych, jednak odwołania zwykle trwają od sześciu do dziewięciu miesięcy — czasu, którego wiele start-upów nie ma.

LexCase zaleca gromadzenie dowodów odmów otwarcia konta bankowego oraz korzystanie z usług komercyjnych firm oferujących domicylację jako tymczasowe rozwiązanie lokalowe. Firmy zatrudniające indywidualnych konsultantów powinny rozważyć, czy ścieżka pracownika delegowanego (ICT) lub karta niebieska UE nie będzie szybszą alternatywą niż zezwolenie przedsiębiorcze.

Dla Francji to rozporządzenie oznacza zmianę podejścia: władze chcą selekcjonować projekty już osadzone w lokalnej gospodarce, a nie jedynie oparte na aspiracyjnych biznesplanach. Choć surowsze wymogi mogą zniechęcić do spekulacyjnych wniosków, mogą też odciążyć prefektury przeciążone niekompletnymi dokumentami i zmniejszyć liczbę upadłości firm. Tak czy inaczej, czasy „najpierw wiza, potem zakładanie działalności” dla samozatrudnionych migrantów celujących w rynek francuski dobiegły końca.