Agencja Azylowa UE ogłasza rozpoczęcie Paktu Migracyjnego, podczas gdy Francja przygotowuje się do wdrożenia operacyjnego

O północy 12 czerwca 2026 roku wszedł w pełni w życie Pakt o Migracji i Azylu — dziesięć powiązanych ze sobą unijnych aktów prawnych negocjowanych od 2016 roku. W komunikacie prasowym wydanym tego samego ranka, Europejska Agencja ds. Azylu (EUAA) określiła ten dzień jako „głęboką reformę Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego”. Dla Francji ogłoszenie Agencji ma znaczenie wykraczające poza symbolikę. W ciągu ostatnich 24 miesięcy francuskie władze uczestniczyły w pilotażowych projektach EUAA w ramach „Programu Paktu” dotyczących kontroli granicznej i redukcji zaległości. Według dyrektor wykonawczej EUAA, Niny Gregori, Francja otrzyma tego lata dodatkowy personel do obsługi spraw, który pomoże prefekturom w Paryżu i Lyonie uporać się z zaległymi wnioskami przed wejściem w życie nowych 12-tygodniowych terminów. Kluczowe narzędzia wprowadzone przez EUAA — takie jak zestaw informacyjny w 64 językach dla wnioskodawców oraz cyfrowy pulpit Solidarity Pool — zostaną dostosowane lokalnie przez OFPRA oraz Office français de l’immigration et de l’intégration (OFII). Zespoły zajmujące się mobilnością pracowniczą powinny zwrócić uwagę, że lista bezpiecznych krajów pochodzenia Agencji jest teraz jednolita w całej Europie; pracownik, którego wniosek zostanie odrzucony w Hiszpanii, spotka się z tym samym założeniem, jeśli ponownie złoży wniosek we Francji. Kolejnym ważnym terminem jest wrzesień 2026, kiedy to Francja będzie musiała przedstawić Komisji Europejskiej plan udziału w pierwszym unijnym kwocie relokacji 21 000 osób ubiegających się o azyl. Firmy wspierające humanitarnych talentów przybywających do Francji mogą zatem spodziewać się szybszych transferów z innych państw członkowskich i powinny monitorować dostępność miejsc w ośrodkach recepcyjnych w regionach Île-de-France oraz Auvergne-Rhône-Alpes. Choć EUAA podkreśla, że „przed nami jeszcze wiele pracy”, praktyczny zestaw narzędzi Agencji daje francuskim władzom — oraz firmom zależnym od przewidywalnych kanałów migracyjnych — jaśniejszą mapę drogową niż kiedykolwiek od czasu kryzysu migracyjnego w 2015 roku.