ZEA wyjaśnia zasady i opłaty za pięcioletnią wizę turystyczną wielokrotnego wjazdu

Pięcioletnia wiza turystyczna wielokrotnego wjazdu do ZEA, wprowadzona w 2021 roku, szybko staje się najpopularniejszym dokumentem dla osób często odwiedzających Dubaj i inne światowe centra. W obszernym przewodniku opublikowanym 22 lipca, Khaleej Times szczegółowo opisał cały proces aplikacji, aktualny cennik oraz – co kluczowe dla planistów podróży służbowych – zasady dotyczące limitów pobytu i możliwości przedłużenia wizy.

W ramach tego programu podróżni dowolnej narodowości mogą wjeżdżać do ZEA wielokrotnie w ciągu pięciu lat ważności wizy, pod warunkiem, że nie przekroczą 90 dni z rzędu podczas jednej wizyty ani 180 dni łącznie w ciągu 12 miesięcy. Wnioskodawcy muszą wykazać saldo bankowe na poziomie co najmniej 4 000 USD (lub równowartość w innej walucie) za ostatnie sześć miesięcy, posiadać zatwierdzone przez ZEA ubezpieczenie zdrowotne oraz załączyć potwierdzony bilet na dalszą podróż. Wiza jest wydawana w ciągu 48 godzin za pośrednictwem portali ICP lub GDRFA albo przez autoryzowane centra wprowadzania danych.



Największą kwestią pozostaje koszt. Aplikacja przez Federalny Urząd ds. Tożsamości, Obywatelstwa, Cel i Bezpieczeństwa Portów (ICP) wynosi obecnie 3 775 AED, natomiast GDRFA Dubaj pobiera opłatę 3 713,50 AED – w obu przypadkach wliczona jest zwrotna kaucja zabezpieczająca w wysokości około 3 000 AED. Eksperci podkreślają, że firmy powinny uwzględnić w budżecie, że kaucja będzie zablokowana na cały okres ważności wizy, zwłaszcza przy sponsorowaniu wysokich rangą menedżerów lub zespołów projektowych.

Dlaczego to ważne dla specjalistów ds. mobilności międzynarodowej? Wiza eliminuje konieczność ponoszenia kosztów za pojedyncze wjazdy i daje korporacjom większą elastyczność w planowaniu spotkań, audytów czy szkoleń w ZEA. Jednocześnie zespoły HR muszą dokładnie monitorować liczbę dni spędzonych w kraju, aby uniknąć kar za przekroczenie dozwolonego pobytu, które mogłyby zagrozić przyszłym wnioskom wizowym. Artykuł zaleca także, by podróżni, którzy nie są pewni, ile dni już wykorzystali, poprosili o raport historii podróży z urzędu imigracyjnego – to najlepsza praktyka, którą menedżerowie ds. mobilności powinni wdrożyć natychmiast.