Australia zobowiązuje się do przekazania 25,25 mln AUD na wsparcie uchodźców Rohingya w Bangladeszu

Rząd Australii ogłosił nowy pakiet pomocy humanitarnej o wartości 25,25 mln AUD (około 16,7 mln USD) dla uchodźców Rohingya oraz społeczności goszczących w dystrykcie Cox’s Bazar w Bangladeszu. Środki, zapowiedziane 3 sierpnia 2026 roku, zostaną przekazane za pośrednictwem agencji ONZ oraz zweryfikowanych międzynarodowych organizacji pozarządowych, które zajmują się dystrybucją żywności, podstawową opieką zdrowotną, usługami dla matek, programami ochrony dzieci oraz wsparciem psychospołecznym w największym na świecie obozie dla uchodźców.

Według UNHCR, ponad milion Rohingya mieszka w Cox’s Bazar od czasu ucieczki przed masowymi prześladowaniami w Mjanmie w 2017 roku; liczba mieszkańców obozu wzrosła jeszcze bardziej z powodu trwającej niestabilności w stanie Rakhine. Najnowsze zobowiązanie Canberry podnosi całkowity wkład Australii w pomoc humanitarną na rzecz tego przedłużającego się kryzysu do ponad 225 mln AUD od 2017 roku.

Urzędnicy z Departamentu Spraw Zagranicznych i Handlu (DFAT) podkreślili, że nowa transza odpowiada na „poważne luki finansowe” zgłoszone przez agencje ONZ na początku roku, gdy Wspólny Plan Reakcji na kryzys Rohingya był sfinansowany w zaledwie 33 procentach. Niedobór środków zmusił Program Światowego Żywienia do ograniczenia miesięcznych racji ryżu z 13 do 10 kg na osobę, co wywołało ostrzeżenia o rosnącej liczbie przypadków niedożywienia, małżeństw dzieci oraz niebezpiecznych migracji przez Zatokę Bengalską.



DFAT zwrócił także uwagę na zagrożenia bezpieczeństwa dla pracowników humanitarnych i samych uchodźców, wskazując na wzrost przestępczości z użyciem przemocy oraz działalność sieci handlu ludźmi w i wokół obozów. Poza natychmiastową pomocą, część australijskiego finansowania wesprze pilotażowe programy zarobkowe, które mają dać uchodźcom ograniczone możliwości zarobkowania, zgodnie z niedawną decyzją Bangladeszu o zezwoleniu na projekty szkoleniowe.

Przedstawiciele Australii argumentują, że nawet niewielkie źródła dochodu i rozwijana dzięki temu samodzielność mogą zmniejszyć zależność uchodźców od pomocy i przygotować ich do ewentualnego powrotu lub przesiedlenia do trzeciego kraju. Jednak większość analityków pozostaje sceptyczna wobec masowych powrotów do Mjanmy w obecnych warunkach; junta wojskowa nie zapewniła wiarygodnych gwarancji obywatelstwa, swobody poruszania się ani bezpieczeństwa dla powracających.

Dla firm z regionalnymi łańcuchami dostaw, ta pomoc humanitarna podkreśla szerszą strategię Canberry w regionie Indo-Pacyfiku. Australijskie przedsiębiorstwa działające w szybko rozwijających się sektorach odzieżowym i IT w Bangladeszu powinny spodziewać się wzmożonej kontroli ESG, zwłaszcza w zakresie praktyk pracy, które mogą pośrednio dotyczyć uchodźców. Z kolei organizacje pozarządowe i firmy doradcze specjalizujące się w infrastrukturze obozowej, WASH (woda, sanitacja i higiena) czy mikro-sieciach energii odnawialnej mogą znaleźć nowe możliwości kontraktowe, gdy agencje ścigają się z czasem, by poprawić zatłoczone i podatne na powodzie tereny przed szczytem monsunu.

Patrząc w przyszłość, dyplomaci zapowiadają, że Australia będzie naciskać na partnerów z ASEAN, by ożywić zablokowane rozmowy na temat bezpiecznego, dobrowolnego i godnego powrotu Rohingya do Mjanmy — choć niewielu spodziewa się przełomu, dopóki trwa kryzys polityczny w tym kraju. Tymczasem kluczowa będzie dalsza koordynacja darczyńców, by zapobiec kolejnym cięciom racji i utrzymać podstawowe usługi dla przesiedlonej populacji większej niż całe miasto Adelaide.