Aktualizacja globalnych czasów oczekiwania na rozmowy wizowe; podkreślono pilotażowy program przyspieszonych terminów

Kancelaria imigracyjna Berry Appleman & Leiden (BAL) opublikowała 18 września swoje comiesięczne zestawienie dotyczące czasu oczekiwania na wizy nieimigracyjne na całym świecie, bazujące na danych od Departamentu Stanu z 17 września. Wyniki pokazują umiarkowaną poprawę w kilku miejscach o dużym natężeniu ruchu – szczególnie w Ciudad Juárez, gdzie czas oczekiwania na rozmowę w sprawie wiz B-1/B-2 skrócił się do 4,5 miesiąca. Mimo intensywnych weekendowych działań kadrowych w Indiach, kolejki nadal utrzymują się na poziomie dwucyfrowym w miesiącach oczekiwania. Raport jest uważnie śledzony przez zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową, ponieważ zestawia surowe dane o czasie oczekiwania – często z lukami oznaczonymi jako „NA” – w porównawczy dashboard dla kategorii wiz turystycznych (B), studenckich/wymiany (F/M/J) oraz wiz opartych na petycjach (H/L/O). BAL podkreśla, że w Pekinie, Manili i Seulu dostępne są teraz terminy dla studentów w czasie krótszym niż 30 dni, co stanowi alternatywę dla amerykańskich uczelni starających się zapisać studentów przyjętych w ostatniej chwili. Ważnym elementem raportu jest także zwrócenie uwagi na nowy pilotażowy program przyspieszonych wizyt w ambasadach, uruchomiony 21 lipca w Meksyku i rozszerzony 18 sierpnia na Kanadę, Kolumbię, Gwatemalę, Kostarykę i Honduras. Za dodatkową opłatą 750 USD, kwalifikujący się wnioskodawcy wiz B-1/B-2 mogą uzyskać termin rozmowy w ciągu 10 dni roboczych. BAL przypomina firmom, że czasy oczekiwania w ramach tego pilotażu *nie są* uwzględniane w publicznych danych, co może ukrywać szybsze możliwości dla pilnych wizyt służbowych lub realizacji projektów. Menedżerowie ds. mobilności powinni monitorować tabelę BAL co tydzień, ponieważ placówki często „hurtowo” udostępniają nowe terminy nocą. Osoby, które już umówiły się na rozmowę, mogą bez konsekwencji próbować zmienić termin na wcześniejszy. Pracodawcy powinni także rozważyć, czy opłata za przyspieszenie ma sens ekonomiczny w kontekście harmonogramów projektów i potencjalnych kar za opóźnienia. Dla planistów podróży służbowych najważniejszy wniosek pozostaje bez zmian: zaległości w umawianiu rozmów wizowych ustępują powoli i nierównomiernie. Celowe korzystanie z pilotażowego programu przyspieszonych terminów, wraz z elastycznym planowaniem podróży, to najlepsza strategia na uniknięcie ostatnich przeszkód konsularnych tej jesieni.