Wijzigingen in de Poolse wet op administratieve kosten zijn op 21 november geruisloos van kracht geworden, waarbij de kosten voor naturalisatie zijn verdubbeld. Aanvragers betalen nu 1.669 PLN voor een naturalisatiebesluit van de president en 1.000 PLN voor erkenning door de voivode, tegenover respectievelijk 800 en 600 PLN eerder. Tegelijkertijd presenteerde het ministerie van Binnenlandse Zaken een naturalisatiemodel met vier pijlers, waarbij de vereiste verblijfsduur voor een verblijfsvergunning is verlengd van drie naar vijf jaar, het taalexamen is verhoogd naar niveau B2 en een verplichte "loyaliteitsverklaring" is ingevoerd.
Ambtenaren stellen dat de hervorming zorgt voor diepere integratie, vooral nu het aantal aanvragen – met name van Oekraïners – recordhoogtes bereikt. Migrantenrechtenorganisaties waarschuwen echter dat hogere kosten en subjectieve loyaliteitstests de weg naar volledige integratie kunnen vertragen, juist nu de arbeidsmarkt afhankelijk is van buitenlandse talenten.
![Dubbele kosten voor staatsburgerschap nu Polen taal- en verblijfsvereisten aanscherpt]()
Voor werkgevers zijn de kosten voor naturalisatie allesbehalve symbolisch. Veel mobiliteitsbeleid vergoedt deze kosten als retentie-incentive; HR-afdelingen moeten hun beleidsplafonds direct aanpassen en medewerkers die in het vierde kwartaal wilden aanvragen, waarschuwen dat hun budgetten feitelijk zijn verdubbeld. Juridische adviseurs raden aan om documenten uiterst zorgvuldig voor te bereiden, omdat de nieuwe, hogere kosten niet worden terugbetaald als de aanvraag om technische redenen wordt afgewezen.
Deze veranderingen brengen Polen op één lijn met Duitsland en Nederland, die recent hun naturalisatieregels hebben aangescherpt, wat wijst op een verschuiving van snelle opname naar een meer doordachte, langdurige integratie.
Ambtenaren stellen dat de hervorming zorgt voor diepere integratie, vooral nu het aantal aanvragen – met name van Oekraïners – recordhoogtes bereikt. Migrantenrechtenorganisaties waarschuwen echter dat hogere kosten en subjectieve loyaliteitstests de weg naar volledige integratie kunnen vertragen, juist nu de arbeidsmarkt afhankelijk is van buitenlandse talenten.
Voor werkgevers zijn de kosten voor naturalisatie allesbehalve symbolisch. Veel mobiliteitsbeleid vergoedt deze kosten als retentie-incentive; HR-afdelingen moeten hun beleidsplafonds direct aanpassen en medewerkers die in het vierde kwartaal wilden aanvragen, waarschuwen dat hun budgetten feitelijk zijn verdubbeld. Juridische adviseurs raden aan om documenten uiterst zorgvuldig voor te bereiden, omdat de nieuwe, hogere kosten niet worden terugbetaald als de aanvraag om technische redenen wordt afgewezen.
Deze veranderingen brengen Polen op één lijn met Duitsland en Nederland, die recent hun naturalisatieregels hebben aangescherpt, wat wijst op een verschuiving van snelle opname naar een meer doordachte, langdurige integratie.
