Iran veroordeelt Australië vanwege humanitaire visa voor vrouwelijke voetballers die protesteerden tijdens het volkslied

Australië’s besluit om humanitaire visa toe te kennen aan zeven leden van het Iraanse vrouwenvoetbalteam is het nieuwste twistpunt in de diplomatieke spanningen rond de escalerende oorlog in Iran. In een interview dat donderdagavond 20 maart werd uitgezonden in het toonaangevende actualiteitenprogramma 7.30 van ABC, beschuldigde de Iraanse woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken, Esmaeil Baghaei, Canberra ervan de speelsters te “dwingen” asiel aan te vragen. Hij waarschuwde dat de Australische militaire middelen in de Golfregio nu als “legitieme doelen” worden beschouwd.

Deze uitspraken kwamen slechts enkele uren nadat SBS News bevestigde dat vijf van de voetbalsters het aanbod van Australië voor beschermingsvisa hadden geaccepteerd, uit angst voor hun veiligheid nadat ze weigerden het Iraanse volkslied te zingen tijdens de groepsfase van de AFC Women’s Asian Cup in Brisbane. Twee teamgenoten trokken later hun aanvragen in en keerden terug naar Teheran, maar de overige vijf verblijven nu in opvanglocaties in Sydney terwijl hun aanvragen worden behandeld.

Minister van Binnenlandse Zaken Tony Burke vertelde aan journalisten dat de vrouwen bij aankomst individueel werden geïnterviewd om te garanderen dat ze niet onder druk stonden en dat geen van hen banden had met de Islamitische Revolutionaire Garde van Iran. Deze zaak laat zien hoe sport en geopolitiek elkaar kunnen raken binnen de wereldwijde mobiliteit.

Volgens de Australische Migratiewet kan de minister een versnelde subclass 202 Global Humanitarian visa toekennen aan personen die een “gegronde vrees voor vervolging” hebben en zich al in Australië bevinden. Immigratieadvocaten noemen het gebruik van deze 202-route voor bekende atleten ongebruikelijk, maar legaal, vergelijkbaar met de speciale toelating voor Afghaanse vrouwelijke atleten in 2021.

Voor werkgevers en mobiliteitsmanagers is dit een herinnering dat humanitaire bescherming de normale arbeidsmarkttoetsing en sponsorrechten kan overrulen, waardoor directe werkrechten mogelijk zijn zodra de veiligheidscontroles zijn afgerond.



Baghaei’s scherpe woorden benadrukken ook de toenemende veiligheidsrisico’s voor Australische militairen en zakenreizigers in het Midden-Oosten. Op 10 maart stuurde de regering-Albanese een E-7A Wedgetail verkenningsvliegtuig en 85 ADF-personeelsleden naar de Verenigde Arabische Emiraten om de luchtverdediging van geallieerde bases te versterken. Teheran stelt nu dat deze middelen doelwit kunnen worden van vergeldingsacties vanwege Australië’s “bondgenootschap met agressors”.

Zakelijke reisafdelingen melden al een toename van waarschuwingsberichten voor fly-in-fly-out-werknemers die via Dubai en Doha reizen.

Politiek gezien heeft het visumbeleid verdeeldheid veroorzaakt in eigen land. De Groenen juichten de stap toe als “een bescheiden maar belangrijke humanitaire daad”, terwijl oppositielid James Paterson waarschuwde dat het Australië tot “een politiek speelbal voor propaganda” kan maken.

Een Resolve-peiling van donderdag toont aan dat 61 procent van de Australiërs wil dat het land buiten het conflict blijft, maar dat 35 procent nog steeds steun geeft aan het bieden van onderdak aan Iraanse dissidenten die gevaar lopen.

Praktische adviezen voor mobiliteitsprofessionals: controleer of werknemers met een Iraans paspoort een geldig Australisch visum hebben en niet onder VN- of Australische sancties vallen; herzie crisisresponsclausules in wereldwijde opdrachtbeleid om snelle evacuatie mogelijk te maken bij verslechtering van de veiligheidssituatie; en houd eventuele uitbreiding van Australië’s humanitaire programma in de gaten, wat nieuwe wervingsmogelijkheden kan bieden voor hoogopgeleide vluchtelingen in sectoren met grote tekorten, zoals de gezondheidszorg en IT.