Oostenrijk steunt politiek een gezamenlijk initiatief van 19 EU-lidstaten dat pleit voor de snelle oprichting van “terugkeerhubs” in derde landen, waar afgewezen asielzoekers kunnen worden verwerkt en uitgezet. Het voorstel, uiteengezet in een brief medeondertekend door Denemarken en Italië en gedateerd 19 juni 2026, bouwt voort op de eerder deze maand aangenomen Terugkeerverordening en is de eerste concrete stap richting het uitbesteden van delen van het nieuwe EU-pact over migratie en asiel.
De gezamenlijke brief, ingezien door de Griekse krant Kathimerini, stelt dat de huidige terugkeercijfers – amper 21% in 2025 – het vertrouwen in Schengen en vrij verkeer ondermijnen. De ondertekenaars (Oostenrijk, Denemarken, Duitsland, Griekenland, Italië, Nederland en 13 anderen) dringen er bij de Commissie op aan om tegen het einde van het jaar partnerlanden “in Afrika en Centraal-Azië” aan te wijzen die bereid zijn EU-gefinancierde verwerkingscentra te huisvesten.
![Oostenrijk sluit zich aan bij 18 EU-landen in streven naar migrantencentra buiten de Unie]()
De Oostenrijkse minister van Binnenlandse Zaken, Gerhard Karner, verwelkomde het initiatief en zei dat Wenen “al lange tijd pleit voor procedures buiten het EU-territorium om het verdienmodel van mensensmokkelaars te doorbreken.” Volgens het plan zouden lidstaten gezamenlijk veilige complexen financieren, beheerd door de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en gecontroleerd door het EU-bureau voor Asiel. Migranten van wie de beschermingsaanvragen binnen de EU – of bij nieuw opgerichte grensscreeningsfaciliteiten – al zijn afgewezen, zouden worden overgebracht naar de hubs voor voorlichtingsgesprekken voorafgaand aan vertrek, documentatie en chartervluchten voor uitzetting.
Hoewel het concept niet zo ver gaat als het Britse “Rwanda-model,” brengt het wel detentie en kortdurende opvang naar buiten de EU, waardoor de druk op Schengenlanden met overbelaste opvangsystemen zoals Oostenrijk, Duitsland en Nederland wordt verminderd. Teams voor zakenreizen en bedrijfsverplaatsingen doen er goed aan dit voorstel nauwlettend te volgen. Als het wordt uitgevoerd, kunnen terugkeerhubs de uitzetting van werknemers of gezinsleden die hun Schengenvisum overschrijden versnellen, waardoor strikte naleving van de 90/180-dagenregel nog belangrijker wordt. Tegelijkertijd zal het initiatief waarschijnlijk geen invloed hebben op legitieme intracompany transfers of detacheringen, die via nationale verblijfsvergunningen blijven verlopen.
De tijdlijn is ambitieus: de diensten van de Commissie zijn gevraagd om vóór de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in oktober een haalbaarheidsrapport te presenteren, met verkennende missies naar potentiële partnerlanden al vanaf augustus. Voor multinationals die personeel via Wenen of andere Oostenrijkse toegangspoorten verplaatsen, is de politieke boodschap duidelijk: het tijdperk van laissez-faire handhaving van terugkeer is voorbij, en de documentcontrole aan de Oostenrijkse grenzen – die al is verscherpt door de tijdelijke herinvoering van controles – zal verder worden aangescherpt zodra de hubs operationeel zijn.
De gezamenlijke brief, ingezien door de Griekse krant Kathimerini, stelt dat de huidige terugkeercijfers – amper 21% in 2025 – het vertrouwen in Schengen en vrij verkeer ondermijnen. De ondertekenaars (Oostenrijk, Denemarken, Duitsland, Griekenland, Italië, Nederland en 13 anderen) dringen er bij de Commissie op aan om tegen het einde van het jaar partnerlanden “in Afrika en Centraal-Azië” aan te wijzen die bereid zijn EU-gefinancierde verwerkingscentra te huisvesten.
De Oostenrijkse minister van Binnenlandse Zaken, Gerhard Karner, verwelkomde het initiatief en zei dat Wenen “al lange tijd pleit voor procedures buiten het EU-territorium om het verdienmodel van mensensmokkelaars te doorbreken.” Volgens het plan zouden lidstaten gezamenlijk veilige complexen financieren, beheerd door de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en gecontroleerd door het EU-bureau voor Asiel. Migranten van wie de beschermingsaanvragen binnen de EU – of bij nieuw opgerichte grensscreeningsfaciliteiten – al zijn afgewezen, zouden worden overgebracht naar de hubs voor voorlichtingsgesprekken voorafgaand aan vertrek, documentatie en chartervluchten voor uitzetting.
Hoewel het concept niet zo ver gaat als het Britse “Rwanda-model,” brengt het wel detentie en kortdurende opvang naar buiten de EU, waardoor de druk op Schengenlanden met overbelaste opvangsystemen zoals Oostenrijk, Duitsland en Nederland wordt verminderd. Teams voor zakenreizen en bedrijfsverplaatsingen doen er goed aan dit voorstel nauwlettend te volgen. Als het wordt uitgevoerd, kunnen terugkeerhubs de uitzetting van werknemers of gezinsleden die hun Schengenvisum overschrijden versnellen, waardoor strikte naleving van de 90/180-dagenregel nog belangrijker wordt. Tegelijkertijd zal het initiatief waarschijnlijk geen invloed hebben op legitieme intracompany transfers of detacheringen, die via nationale verblijfsvergunningen blijven verlopen.
De tijdlijn is ambitieus: de diensten van de Commissie zijn gevraagd om vóór de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in oktober een haalbaarheidsrapport te presenteren, met verkennende missies naar potentiële partnerlanden al vanaf augustus. Voor multinationals die personeel via Wenen of andere Oostenrijkse toegangspoorten verplaatsen, is de politieke boodschap duidelijk: het tijdperk van laissez-faire handhaving van terugkeer is voorbij, en de documentcontrole aan de Oostenrijkse grenzen – die al is verscherpt door de tijdelijke herinvoering van controles – zal verder worden aangescherpt zodra de hubs operationeel zijn.
Bron: Kathimerini
