Canada verbiedt reizigers die recent in de Democratische Republiek Congo zijn geweest vanwege ebola-uitbraak

Op 20 juli om 23:59 uur EDT heeft Canada een onmiddellijke inreisverbod ingesteld voor buitenlandse staatsburgers die zich in de afgelopen 21 dagen in de Democratische Republiek Congo (DRC) hebben opgehouden. Commerciële luchtvaartmaatschappijen en privévervoerders zijn verplicht om het instappen te weigeren. Deze maatregel blijft van kracht tot minstens 29 augustus 2026. De Public Health Agency of Canada (PHAC) kondigde de beperking aan op basis van een voorlopige beschikking van de Aeronautics Act, nadat de Wereldgezondheidsorganisatie meer dan 2.100 ebolagevallen en 828 sterfgevallen in de DRC had bevestigd.



Het verbod bouwt voort op bredere ebolamaatregelen die op 30 mei werden ingevoerd, waarbij reizigers – inclusief Canadese burgers – die de DRC, Oeganda of Zuid-Soedan hebben bezocht, bij aankomst verplicht zijn 21 dagen in quarantaine te gaan. Voor managers van wereldwijde mobiliteit is de directe zorg de zorgplicht: werkgevers met personeel dat naar Centraal-Afrika reist, moeten reizen omleiden of opdrachten uitstellen. Immigratieadviseurs dienen ook te controleren of werknemers met lopende aanvragen voor tijdelijke verblijfsvergunningen een van de getroffen landen als recent verblijf vermelden, aangezien IRCC de verwerking opschort en visa kan annuleren tijdens de verbodsperiode.

Wat de logistiek betreft, blijven luchtvrachtoperaties onaangetast, maar zakenreizen gerelateerd aan mijnbouw, energie en ontwikkelingsprojecten in Centraal-Afrika zullen aanzienlijke verstoringen ondervinden. Organisaties moeten hun reisrisicoteams informeren over de hoge boetes bij niet-naleving en de mogelijkheid van last-minute wijzigingen in reisroutes als het verbod wordt verlengd of uitgebreid. Op de lange termijn betekent het gebruik van nieuwe noodbevoegdheden uit wetsvoorstel C-12 dat vergelijkbare gezondheidsgerelateerde inreisverboden bij toekomstige uitbraken sneller kunnen worden opgelegd. Bedrijven met grote expatprogramma’s moeten ervoor zorgen dat hun crisisresponsplannen snelle controles van visumstatus en quarantaineondersteuning omvatten.