Kanada wprowadza zakaz wjazdu dla podróżnych niedawno przebywających w Demokratycznej Republice Konga z powodu wybuchu epidemii Eboli

O godzinie 23:59 czasu EDT, 20 lipca, Kanada wprowadziła natychmiastowy zakaz wjazdu dla cudzoziemców, którzy w ciągu ostatnich 21 dni przebywali w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Linie lotnicze komercyjne oraz prywatne przewoźniki otrzymały nakaz odmowy wejścia na pokład, a środek ten będzie obowiązywał co najmniej do 29 sierpnia 2026 roku. Agencja Zdrowia Publicznego Kanady (PHAC) ogłosiła to ograniczenie na mocy tymczasowego rozporządzenia ustawy o lotnictwie, po tym jak Światowa Organizacja Zdrowia potwierdziła ponad 2100 przypadków Eboli i 828 zgonów w DRK. Zakaz ten rozszerza wcześniejsze środki przeciwko Eboli wprowadzone 30 maja, które już nakładają obowiązek 21-dniowej kwarantanny na wszystkich podróżnych – w tym obywateli Kanady – którzy odwiedzili DRK, Ugandę lub Sudan Południowy.

Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej najważniejszym wyzwaniem jest obowiązek opieki nad pracownikami: firmy z personelem rotującym w Afryce Środkowej powinny zmienić trasy podróży lub odłożyć wyjazdy. Doradcy imigracyjni powinni również sprawdzić, czy pracownicy z wnioskami o tymczasowy pobyt nie wskazują któregoś z objętych zakazem krajów jako ostatniego miejsca zamieszkania, ponieważ IRCC wstrzymuje rozpatrywanie wniosków i ma prawo anulować wizy w trakcie obowiązywania zakazu.



Pod względem logistycznym operacje cargo lotniczego pozostają bez zmian, jednak przepływ podróżnych biznesowych związanych z projektami w sektorze górnictwa, energetyki i rozwoju w Afryce Środkowej będzie poważnie zakłócony. Organizacje powinny poinformować zespoły ds. ryzyka podróży o wysokich karach za nieprzestrzeganie zakazu oraz o możliwości nagłych zmian w planach podróży, jeśli zakaz zostanie przedłużony lub rozszerzony.

W dłuższej perspektywie, dzięki nowym uprawnieniom nadzwyczajnym wprowadzonym ustawą C-12, podobne zakazy wjazdu związane z zagrożeniami zdrowotnymi mogą być w przyszłości wprowadzane szybciej podczas kolejnych epidemii. Firmy z dużymi programami ekspatriantów powinny zadbać, aby ich plany reagowania kryzysowego uwzględniały szybkie przeglądy statusu wizowego oraz mechanizmy wsparcia kwarantanny.