Z prawnie tajnym tekstem długo oczekiwanego traktatu między Wielką Brytanią a UE dotyczącym Gibraltaru, interesariusze z obu stron granicy spotkali się 27 listopada w La Línea, by wyrazić frustrację z powodu „braku przejrzystości” wokół przyszłych zasad mobilności. Publiczna debata, zorganizowana przez grupę medialną Grupo Joly, zgromadziła naukowców, prawników, liderów związków zawodowych oraz menedżerów logistyki z obu stron granicy.
Prelegenci zgodzili się, że projekt traktatu, po jego finalizacji, powinien umożliwić de facto integrację Skały z obszarem Schengen, eliminując systematyczne kontrole paszportowe na granicy lądowej oraz tworząc wspólny reżim wjazdu i wyjazdu w porcie i na lotnisku Gibraltaru. Jednak paneliści ostrzegali, że lokalne firmy działają „na ślepo”: ceny nieruchomości w La Línea już rosną w wyniku spekulacji, a firmy transportowe nie mogą planować inwestycji w tabor bez jasności co do zasad celnych i kabotażu.
![Firmy na granicy Hiszpanii i Gibraltaru domagają się szczegółów dotyczących traktatu o mobilności po Brexicie]()
Związki zawodowe podkreśliły, że około 15 000 mieszkańców Hiszpanii codziennie dojeżdża do pracy w Gibraltarze i potrzebuje pewności co do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz uznawania licencji zawodowych. Pracodawcy w Gibraltarze obawiają się natomiast zakłóceń konkurencji, jeśli traktat narzuci ogólnoeuropejskie zasady wiz pracowniczych Schengen bez równoległych ustępstw ze strony Wielkiej Brytanii dotyczących zatrudniania pracowników spoza UE.
Z punktu widzenia korporacyjnej imigracji obecny stan niepewności utrudnia planowanie delegacji. Działy HR muszą nadal polegać na istniejących, doraźnych certyfikatach pracowników transgranicznych oraz odrębnych pozwoleniach na pracę w Hiszpanii i Gibraltarze, mimo że te procedury mogą zostać zniesione w ciągu kilku miesięcy od wejścia traktatu w życie. Menedżerom ds. mobilności zaleca się wprowadzanie elastyczności do umów delegacyjnych oraz informowanie pracowników o możliwych zmianach w progach rezydencji podatkowej i zakresie zabezpieczenia społecznego.
Hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zapewnia, że negocjacje są „w końcowej fazie”, jednak interesariusze domagają się publikacji projektu, aby firmy mogły dostosować ramy zgodności i projekty infrastrukturalne — takie jak planowany kampus centrum danych w Gibraltarze — do nowej rzeczywistości prawnej. Do tego czasu granica, która symbolizuje wyjście Wielkiej Brytanii z UE, pozostaje strategiczną niewiadomą dla przedsiębiorstw w południowej Hiszpanii.
Prelegenci zgodzili się, że projekt traktatu, po jego finalizacji, powinien umożliwić de facto integrację Skały z obszarem Schengen, eliminując systematyczne kontrole paszportowe na granicy lądowej oraz tworząc wspólny reżim wjazdu i wyjazdu w porcie i na lotnisku Gibraltaru. Jednak paneliści ostrzegali, że lokalne firmy działają „na ślepo”: ceny nieruchomości w La Línea już rosną w wyniku spekulacji, a firmy transportowe nie mogą planować inwestycji w tabor bez jasności co do zasad celnych i kabotażu.
Związki zawodowe podkreśliły, że około 15 000 mieszkańców Hiszpanii codziennie dojeżdża do pracy w Gibraltarze i potrzebuje pewności co do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz uznawania licencji zawodowych. Pracodawcy w Gibraltarze obawiają się natomiast zakłóceń konkurencji, jeśli traktat narzuci ogólnoeuropejskie zasady wiz pracowniczych Schengen bez równoległych ustępstw ze strony Wielkiej Brytanii dotyczących zatrudniania pracowników spoza UE.
Z punktu widzenia korporacyjnej imigracji obecny stan niepewności utrudnia planowanie delegacji. Działy HR muszą nadal polegać na istniejących, doraźnych certyfikatach pracowników transgranicznych oraz odrębnych pozwoleniach na pracę w Hiszpanii i Gibraltarze, mimo że te procedury mogą zostać zniesione w ciągu kilku miesięcy od wejścia traktatu w życie. Menedżerom ds. mobilności zaleca się wprowadzanie elastyczności do umów delegacyjnych oraz informowanie pracowników o możliwych zmianach w progach rezydencji podatkowej i zakresie zabezpieczenia społecznego.
Hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zapewnia, że negocjacje są „w końcowej fazie”, jednak interesariusze domagają się publikacji projektu, aby firmy mogły dostosować ramy zgodności i projekty infrastrukturalne — takie jak planowany kampus centrum danych w Gibraltarze — do nowej rzeczywistości prawnej. Do tego czasu granica, która symbolizuje wyjście Wielkiej Brytanii z UE, pozostaje strategiczną niewiadomą dla przedsiębiorstw w południowej Hiszpanii.
Źródło: Gibraltar Chronicle
