Bundestag uchwala szeroką reformę migracyjną i obywatelską, łagodząc kryteria dotyczące krajów uznawanych za bezpieczne

6 grudnia 2025 roku niemiecki niższy parlament przyjął szeroko zakrojony pakiet zmian w polityce imigracyjnej, który zasadniczo zmieni sposób, w jaki Berlin będzie rozpatrywał wnioski o azyl, deportacje oraz naturalizację.

Koalicja centroprawicowo-centrolewicowa wykorzystała swoją większość, aby usunąć długo obowiązujący wymóg, że Bundesrat (izba wyższa) musi zatwierdzić decyzję rządu o uznaniu danego kraju za „bezpieczny kraj pochodzenia”. Od teraz ministerstwa spraw wewnętrznych i spraw zagranicznych będą mogły samodzielnie, w drodze rozporządzenia, dopisywać kraje do tej listy — jak podają źródła rządowe, pierwszymi będą Algieria, Indie, Maroko i Tunezja. Wnioski pochodzące z „bezpiecznych” krajów będzie można odrzucać jako „oczywiście bezzasadne”, co ma skrócić średni czas rozpatrywania takich spraw z 11 do 4 tygodni, odciążając system i pozwalając skupić się na bardziej skomplikowanych przypadkach ochrony międzynarodowej.



Ta sama ustawa likwiduje prawo do bezpłatnej pomocy prawnej dla migrantów przetrzymywanych w areszcie deportacyjnym. Zwolennicy zmian argumentują, że ograniczy to tzw. „proceduralne nadużycia w ostatniej chwili”, podczas gdy organizacja Pro Asyl ostrzega, że osoby najbardziej narażone stracą realny dostęp do wymiaru sprawiedliwości. Wprowadzono także nowy wymóg, że osoby próbujące uzyskać niemieckie obywatelstwo w sposób nieuczciwy będą musiały odczekać 10 lat przed ponownym złożeniem wniosku, co podkreśla zaostrzone podejście koalicji do integralności procesu naturalizacji.

Specjaliści ds. imigracji pracowniczej uważnie obserwują zmiany. Szybsze rozstrzyganie wniosków o azyl o niskim prawdopodobieństwie sukcesu może teoretycznie skrócić kolejki w urzędach ds. cudzoziemców i uwolnić zasoby kadrowe na obsługę wniosków o wizy pracownicze — o co od dawna apelują izby handlowe. Jednocześnie zaostrzone przepisy dotyczące aresztów mogą zmusić zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową do rewizji polityk opieki nad odrzuconymi pracownikami lub członkami ich rodzin tracącymi status.

Ustawa trafia teraz do Bundesratu jedynie do wiadomości; ponieważ usunięto wymóg zgody izby wyższej, nie może ona zablokować zmian. Minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt stwierdził, że reforma „przywraca państwu zdolność do działania”, podczas gdy posłowie Zielonych i Lewicy zapowiedzieli, że będą kwestionować niektóre zapisy ustawy przed Trybunałem Konstytucyjnym. Firmy powinny więc spodziewać się dalszej niepewności prawnej jeszcze przez długi czas w 2026 roku, mimo że pierwsze rozporządzenia dotyczące listy bezpiecznych krajów mają pojawić się już w pierwszym kwartale.