
Nowe dane z EMN Irlandia, opublikowane 3 stycznia, ukazują złożony obraz przepływów migracyjnych przed planowanymi reformami systemu azylowego rządu. Ogólna liczba imigrantów spadła o 16% w roku do kwietnia 2025, głównie z powodu spowolnienia napływu z Ukrainy, gdy unijna Dyrektywa o Tymczasowej Ochronie przekroczyła trzeci rok obowiązywania. Z kolei liczba wniosków o ochronę międzynarodową (azyl) wzrosła w 2024 roku o 40%, po czym w 2025 roku szacunkowo spadła o 40%.
Dane pokazują, że Irlandia wydała 111 480 numerów PPS obywatelom Ukrainy między lutym 2022 a grudniem 2024, jednak w 2024 roku było to tylko 9 558, co odzwierciedla stabilizację początkowych presji przesiedleńczych. Tymczasem Nigeria, Jordania i Pakistan stały się głównymi krajami pochodzenia nowych wnioskodawców azylu, odpowiadając łącznie za niemal 38% wszystkich zgłoszeń.
Dla zespołów zajmujących się mobilnością globalną kluczowym wnioskiem jest niestabilność sytuacji: niedobory mieszkań i przeciążone ośrodki recepcyjne nadal kształtują debatę publiczną i ryzyko polityczne. Rząd przyspiesza wdrażanie modelu przyspieszonego rozpatrywania spraw w Urzędzie Ochrony Międzynarodowej, aby sprostać terminom Paktu UE i zniechęcić do bezpodstawnych wniosków; decyzje mają być wydawane w ciągu sześciu miesięcy do 2027 roku.
Pracodawcy zatrudniający osoby z krajów o wysokim napływie azylantów powinni spodziewać się dokładniejszej kontroli dokumentów przy zmianie statusu pracownika z wizytującego na uprawnionego do pracy. Te dane mogą również wzmocnić polityczną determinację do dalszych ograniczeń wizowych, podobnie jak wymóg wprowadzony w marcu 2025 dla obywateli Eswatini, Lesotho i Nauru.
Specjaliści ds. mobilności powinni przygotować plany awaryjne dotyczące terminów rozpoczęcia delegacji, ponieważ zwiększona weryfikacja lub ograniczenia polityki publicznej mogą wydłużyć czas oczekiwania dla niektórych grup.
Dane pokazują, że Irlandia wydała 111 480 numerów PPS obywatelom Ukrainy między lutym 2022 a grudniem 2024, jednak w 2024 roku było to tylko 9 558, co odzwierciedla stabilizację początkowych presji przesiedleńczych. Tymczasem Nigeria, Jordania i Pakistan stały się głównymi krajami pochodzenia nowych wnioskodawców azylu, odpowiadając łącznie za niemal 38% wszystkich zgłoszeń.
Dla zespołów zajmujących się mobilnością globalną kluczowym wnioskiem jest niestabilność sytuacji: niedobory mieszkań i przeciążone ośrodki recepcyjne nadal kształtują debatę publiczną i ryzyko polityczne. Rząd przyspiesza wdrażanie modelu przyspieszonego rozpatrywania spraw w Urzędzie Ochrony Międzynarodowej, aby sprostać terminom Paktu UE i zniechęcić do bezpodstawnych wniosków; decyzje mają być wydawane w ciągu sześciu miesięcy do 2027 roku.
Pracodawcy zatrudniający osoby z krajów o wysokim napływie azylantów powinni spodziewać się dokładniejszej kontroli dokumentów przy zmianie statusu pracownika z wizytującego na uprawnionego do pracy. Te dane mogą również wzmocnić polityczną determinację do dalszych ograniczeń wizowych, podobnie jak wymóg wprowadzony w marcu 2025 dla obywateli Eswatini, Lesotho i Nauru.
Specjaliści ds. mobilności powinni przygotować plany awaryjne dotyczące terminów rozpoczęcia delegacji, ponieważ zwiększona weryfikacja lub ograniczenia polityki publicznej mogą wydłużyć czas oczekiwania dla niektórych grup.
Źródło: TheLiberal.ie / EMN Ireland data