Przełomowe śledztwo opublikowane 19 lutego 2026 roku przez Small Stream Media ujawnia, że belgijskie władze systematycznie ignorują wyroki sądowe nakazujące zapewnienie schronienia osobom ubiegającym się o azyl, podważając tym samym unijne rozporządzenie dublińskie. Od 2021 roku tysiące samotnych mężczyzn spało na ulicach Brukseli, mimo że sądy przyznały im prawo do miejsca w ośrodkach, wynika z raportu.
Dziennikarka Noortje Smeltink opisuje, jak Federalna Agencja ds. Przyjmowania Uchodźców (Fedasil) pozostawia wnioskodawców bez zakwaterowania przez wiele miesięcy, co skłania sąsiednie kraje, takie jak Holandia, do odmawiania przekazywania ich z powrotem do Belgii. W lipcu 2025 roku holenderska Rada Stanu orzekła, że systematyczne zaniedbania w zapewnieniu schronienia uzasadniają zawieszenie zwrotów w ramach rozporządzenia dublińskiego – to bezprecedensowa krytyka stolicy UE, która jest siedzibą agencji azylowej Unii.
![Śledztwo: Belgia „świadomie podważa” rozporządzenie dublińskie w obliczu kryzysu schroniskowego]()
Śledztwo ujawnia również niezapłacone kary finansowe przekraczające 10 milionów euro oraz cytuje prawników twierdzących, że rząd stosuje strategię uczynienia Belgii nieatrakcyjnym miejscem dla tzw. ruchu wtórnego. Praktyka ta nie tylko narusza prawo UE, ale może też przerzucić większą odpowiedzialność na kraje graniczne, takie jak Włochy i Polska, jeśli inne państwa pójdą w ich ślady.
Dla programów mobilności korporacyjnej konsekwencje są pośrednie, lecz istotne: rośnie ryzyko reputacyjne, gdy pracownicy na relokacji widzą osoby ubiegające się o azyl śpiące w pobliżu instytucji unijnych, a narastająca presja prawna może skłonić kolejny rząd (planowany na połowę 2027 roku) do radykalnych rozwiązań – od przyspieszonych deportacji po zlecanie przyjmowania uchodźców prywatnym firmom.
Komisarz UE ds. Sprawiedliwości Didier Reynders, były belgijski wicepremier, poinformował dziennikarzy, że „poważnie rozważa” wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia prawa. Taki krok mógłby skutkować karami dziennymi i zmusić Belgię do zwiększenia liczby miejsc w ośrodkach – co złagodziłoby presję, ale wymagałoby dodatkowych środków publicznych w czasie napiętych budżetów.
Dziennikarka Noortje Smeltink opisuje, jak Federalna Agencja ds. Przyjmowania Uchodźców (Fedasil) pozostawia wnioskodawców bez zakwaterowania przez wiele miesięcy, co skłania sąsiednie kraje, takie jak Holandia, do odmawiania przekazywania ich z powrotem do Belgii. W lipcu 2025 roku holenderska Rada Stanu orzekła, że systematyczne zaniedbania w zapewnieniu schronienia uzasadniają zawieszenie zwrotów w ramach rozporządzenia dublińskiego – to bezprecedensowa krytyka stolicy UE, która jest siedzibą agencji azylowej Unii.
Śledztwo ujawnia również niezapłacone kary finansowe przekraczające 10 milionów euro oraz cytuje prawników twierdzących, że rząd stosuje strategię uczynienia Belgii nieatrakcyjnym miejscem dla tzw. ruchu wtórnego. Praktyka ta nie tylko narusza prawo UE, ale może też przerzucić większą odpowiedzialność na kraje graniczne, takie jak Włochy i Polska, jeśli inne państwa pójdą w ich ślady.
Dla programów mobilności korporacyjnej konsekwencje są pośrednie, lecz istotne: rośnie ryzyko reputacyjne, gdy pracownicy na relokacji widzą osoby ubiegające się o azyl śpiące w pobliżu instytucji unijnych, a narastająca presja prawna może skłonić kolejny rząd (planowany na połowę 2027 roku) do radykalnych rozwiązań – od przyspieszonych deportacji po zlecanie przyjmowania uchodźców prywatnym firmom.
Komisarz UE ds. Sprawiedliwości Didier Reynders, były belgijski wicepremier, poinformował dziennikarzy, że „poważnie rozważa” wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia prawa. Taki krok mógłby skutkować karami dziennymi i zmusić Belgię do zwiększenia liczby miejsc w ośrodkach – co złagodziłoby presję, ale wymagałoby dodatkowych środków publicznych w czasie napiętych budżetów.
Źródło: Small Stream Media
