UE Ustala Plan Działań na 2030 Rok w celu Połączenia Biometrycznych Baz Danych Schengen – Niemcy Zintegrują Policyjne Rejestry

7 marca śledczy serwis *Dissecting Security Architectures* opublikował wyciek dokumentów EU-LISA, które potwierdzają nową „mapę drogową interoperacyjności”. Plan zakłada połączenie wszystkich kluczowych systemów zarządzania granicami i organów ścigania — SIS II, Eurodac, VIS, nadchodzącego Systemu Wjazdu/Wyjazdu oraz ETIAS — w ramach jednej usługi biometrycznego dopasowywania do 2030 roku. Dla Niemiec konsekwencje są poważne. Plan przewiduje, że już w 2027 roku do wspólnej usługi Biometric Matching Service zostanie włączony archiwum zdjęć Federalnego Urzędu Kryminalnego (INPOL), które obecnie zawiera 8 milionów zdjęć, w tym wielu wnioskodawców o azyl i deportowanych. Zapytania o rozpoznawanie twarzy w ramach systemu Prüm II umożliwią innym państwom UE — a potencjalnie także USA w ramach proponowanego Partnerstwa na rzecz Wzmocnionego Bezpieczeństwa Granic — otrzymywanie odpowiedzi o trafieniach lub braku trafień w niemieckich bazach danych. Od kwietnia, gdy system EES zacznie działać, każdy podróżny spoza UE wjeżdżający lub opuszczający strefę Schengen — w tym osoby z niemieckimi wizami krótkoterminowymi — będzie miał przechowywane odciski palców i zdjęcie twarzy przez trzy lata. Przyjazdy bezwizowe będą objęte tym samym systemem po uruchomieniu ETIAS pod koniec 2026 roku. Zespoły zajmujące się mobilnością pracowników muszą przygotować ekspatriantów i częstych podróżnych na dłuższy proces zbierania danych biometrycznych na granicach zewnętrznych oraz zadbać, by polityki dotyczące prywatności w ramach delegacji uwzględniały rozszerzoną wymianę danych. Pracodawcy przenoszący pracowników spoza UE między krajami Schengen będą musieli też uważniej monitorować ryzyko przekroczenia dozwolonego pobytu, ponieważ system będzie generował alerty w czasie rzeczywistym dla osób przekraczających dozwolony okres pobytu. Organizacje broniące praw obywatelskich w Berlinie zapowiedziały, że będą kwestionować masowe wdrożenia rozpoznawania twarzy, argumentując, że osoby ubiegające się o azyl nie powinny być poligonem doświadczalnym dla szerszych technologii nadzoru.