Parlament UE gotowy zatwierdzić „ośrodki powrotów” dla odrzuconych wnioskodawców azylu, Austria dołącza do wspierającego bloku

Kluczowe głosowanie zaplanowane na 11 marca ma przynieść poparcie sojuszu centroprawicy i skrajnej prawicy w Parlamencie Europejskim dla przepisów umożliwiających państwom członkowskim tworzenie „centrów powrotu” dla migrantów w krajach trzecich. Artykuł zapowiadający tę inicjatywę, opublikowany 9 marca, wskazuje, że Austria, Niemcy, Dania, Grecja i Holandia utworzyły nieformalną koalicję, która chce pilotażowo uruchomić takie ośrodki, argumentując, że przyspieszą one deportacje i zniechęcą do nielegalnych przyjazdów. Propozycja zmienia dyrektywę UE dotyczącą powrotów, dając podstawy prawne do dwustronnych umów, na mocy których odrzuconych wnioskodawców azylu można przekazywać do ośrodków przetwarzania poza Unią. Choć tekst podkreśla poszanowanie prawa międzynarodowego, krytycy – w tym austriacka organizacja charytatywna Diakonie – ostrzegają przed prawną niepewnością i ryzykiem naruszeń praw człowieka. Dla austriackich pracodawców najważniejsze jest, czy centra powrotu odblokują obecne zatory w systemie azylowym. Urzędnicy przyznają prywatnie, że zasoby uwolnione dzięki szybszym deportacjom mogłyby zostać przeznaczone na rozładowanie zaległości w obszarze migracji wykwalifikowanej – co mogłoby przyspieszyć procedurę uzyskiwania Karty Czerwono-Biało-Czerwonej – jednak na razie nie podjęto żadnych konkretnych zobowiązań. Firmy delegujące pracowników na podstawie dyrektywy o pracownikach delegowanych powinny monitorować, czy wysyłanie ich do krajów z centrami powrotu wiąże się z lokalnymi obowiązkami podatkowymi lub imigracyjnymi. Menedżerowie ds. mobilności muszą także zwracać uwagę na przepisy dotyczące wymiany danych: projekt nakłada na państwa strefy Schengen obowiązek przekazywania organom centrów powrotu danych biometrycznych zbieranych na zewnętrznych granicach, co rodzi wyzwania związane z przestrzeganiem RODO. Jeśli ustawa zostanie przyjęta, austriackie ministerstwo spraw wewnętrznych planuje przedstawić przepisy wykonawcze przed przerwą letnią i rozpoczęło rozmowy wstępne z dwoma państwami północnoafrykańskimi. Wdrożenie może nastąpić już w 2027 roku, co uczyni tę zmianę jedną z najważniejszych w europejskiej polityce migracyjnej ostatniej dekady.